Warning: The magic method MchGdbcBasePublicPlugin::__wakeup() must have public visibility in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-content/plugins/goodbye-captcha/includes/plugin/MchGdbcBasePublicPlugin.php on line 44

Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the audioigniter domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-includes/functions.php on line 6260

Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the wpforms-lite domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-includes/functions.php on line 6260

Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the wordpress-seo domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-includes/functions.php on line 6260

Notice: Functie _load_textdomain_just_in_time werd verkeerd aangeroepen. Vertaling laden voor het neve domein werd te vroeg geactiveerd. Dit is meestal een aanwijzing dat er wat code in de plugin of het thema te vroeg tegenkomt. Vertalingen moeten worden geladen bij de init actie of later. Lees alstublieft alles over foutopsporing in WordPress voor meer informatie. (Dit bericht is toegevoegd in versie 6.7.0.) in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-includes/functions.php on line 6260
Gedichten - Erwin Steijlen
Meteen naar de inhoud

Gezien Worden

Gezien worden
Door iemand die voor me gaat
Iemand die in me gelooft
Iemand die me ziet staan

Juist als ik het even zelf niet zie

Gezien worden en mij
ondanks al mijn grillen
steunen willen

Iemand die
me nooit vallen laat 

Die gezien worden wil met mij
en met me praat
tot in de avonduren laat

Gezien worden
en diep durven gaan
Een gezamenlijke waarheid vinden
niet meer eenzaam
in gedachten starend uit het raam

Iemand die luistert naar wat mij drijft
Wat ik maak en wat me raakt
en mijn dromen deelt
Iemand die af en toe vraagt hoe het met me gaat

Gezien worden
als bewijs dat ik besta
Door iemand die voor mij het verschil maakt


Spiegelbeeld

Je kunt je eigen ogen niet zien
Je ziet nooit je eigen gezicht
Enkel het spiegelbeeld toont jouw blik

Je creëert daarom een beeld van jezelf met een strik
Een vorm met een mening en wat eigenaardigheden
die je presenteert
als
ik

Kijk en lees wat een ander ziet
Jouw spiegelbeeld verandert niet

Die ik is jouw schaduw
Altijd dichtbij, onlosmakelijk van jou en van mij
Wanneer de zon hoog staat is ze klein,
maar groot, als de zon daalt
De schaduw van jezelf dan lang en uitgerekt
Jouw angsten zichtbaar voor iedereen voor je uitgestrekt

Je kunt je eigen ogen niet zien
en daarom heb je het zicht van een ander nodig
om je bestaan te bewijzen
om je ziel de weg te wijzen

Kijk een lees wat een ander ziet
Jouw spiegelbeeld verandert niet

Wanneer je die ander werkelijk vertrouwt
Zul je in die ogen zien wat je waard bent
Dat je zonder schaduw naar het licht mag stromen
als mensen samen één bewustzijn vormen

Kijk en verander
Zie jezelf in het spiegelbeeld van een ander

Kijk en verander
Zie jezelf in het spiegelbeeld van een ander


Klaar

Ik ben klaar met wie ik was
Wie ik speelde om mee te mogen doen
Klaar met het doen alsof
Het rennen het jagen het bewijzen
en nooit doel bereiken

Ik ben klaar met wie ik was
de regels en het geschreeuw
Klaar met wie ik zijn moest of dacht te moeten
Het constante gebeuk van de vuisten van twijfel
en angst op mijn gemoed

Waanzin en waarheid
zo dicht bij elkaar
Altijd dat gevoel van gevaar
van strijd
om gedachten
van wat anderen van me verwachten

Ik ben klaar met wie ik was
en het voelt alsof ik nu pas geboren ben


Vingers

Mijn vingers kunnen maken wat ze willen
Ze doen alsof ze onsterfelijk zijn wanneer ze bevredigen, schrijven en voelen
Mijn vingers kunnen je aanraken en warmte geven
Steun bieden en vredig slapen of vechten als ze een vuist maken
Ze kunnen breken
Hart en bot

Deze vingers klinken als muziek en inspireren wanneer ze spelen
Ze kunnen laten lachen en genieten
Ze houden vast wanneer ze niet willen
dat je gaat

Vingers kunnen zich met liefde om die van jou vouwen
Vingers bouwen
Vingers trouwen met ringen
Ze vormen symbolen zonder geluid
Echt, mijn vingers kunnen alles wat ze maar willen

Als ze maar stopten met trillen
Als ze maar stopten met trillen


Avontuur

Eindelijk ben ik degene achter het stuur
Eindelijk durf ik te zeggen 
Ik weet waar ik heen wil gaan
Ik ben klaar voor mijn eigen avontuur

Eindelijk bepaal ik nu zelf naar welke kant ik wil
Of ik zal springen, welk liedje ik ga zingen
Want niemand gaat mij ooit nog dwingen
Niet mezelf te zijn

En nee, ik laat geen traan 
Over vroeger of wat ik volgens de regels van anderen 
heb misdaan
Ik ben klaar. met. die. waan.

Want nu neem ik plaats achter het stuur
Klaar voor elk avontuur het leven me bieden gaat
Want ik heb geen twijfels meer 
en alle energie is voor mijn eigen keuze deze keer

Ik zal er zijn voor wie me nodig heeft
maar welke weg ik ga
wordt alleen nog maar door mij bepaald
Ik loop geen ander na

Eindelijk zit ik achter het stuur
en rijd met goede moed en vol van vuur
Terwijl ik hoopvol in de verte tuur
Spreek ik hardop

Ik zit achter het stuur
Ik beleef mijn eigen avontuur


Boodschap

Mijn leven is mijn boodschap
Mijn daden spreken voor zich
Of jij ze begrijpt
of zien wilt
ligt niet bij mij
Mijn taak is


mij zijn

Mijn leven leiden
zo goed ik kan
Rechtvaardig en waardig op mijn manier
Door liefde en creativiteit
verbinden
Daarom ben ik hier


Waarom?

Waarom ziet de één zonlicht en de ander schaduw?
Waarom ziet de één jouw gezicht in de wolken en een ander gewoon wolken?
Waarom ziet de één bloemen en een ander slechts onkruid?
Waarom vindt de één de roep van een vogel schoonheid
en ervaart ander die roep als schel en luid?

Iedereen ziet dat wat hij wil
omdat opgesloten in het door jou gekozen model van je leven
je enkel verwerkt wat het algoritme kan geven

Pas wanneer je de deksel open doet
zie je de content
Pas wanneer je je ogen opent
zie je de wereld
Pas wanneer je kijkt met je ziel en niet met je ego
zie je een vriend
een geliefde
een lotgenoot

Pas wanneer je beseft dat je niets weet of ooit zeker zult weten
en het mysterie omarmt
dan misschien

Sta je open om je leven
echt te beleven en alles te zien


Start

Omdat het niet meer brengt wat het bracht
Omdat je vaart als een schip zonder vracht
Omdat je een kerncentrale bent zonder kracht
Omdat het niet meer is wat het was of wat je ervan verwachten mag

Omdat het niet meer brengt wat het bracht
Omdat je stoppen moest met denken waaraan je dacht
Omdat alleen jij kunt tonen hoe het werkelijk zat
Omdat jij je blik kunt richten op de ochtend na de nacht

of daar in elk geval in geloven mag

Omdat je een ster was die enkel licht gaf overdag
Omdat je te vaak doet wat een ander noodzakelijk acht
Omdat je niet meer hard wilt maar verlangt naar zacht
Omdat je smacht naar een hart zonder wens naar macht

Omdat het je nooit wat heeft gebracht

Omdat het niet meer brengt wat het bracht
mag je veranderen
en vandaag is een goed moment voor een nieuwe start


Liefde

Wanneer je van iemand houdt
komt de liefde van jou

Als je met diegene bent, voel en ervaar je
liefde
Die gevoelens komen niet van de ander maar van jou,
jij zendt
en je ervaart dankzij dat contact in weze
wie je zelf bent

De ander fungeert als spiegel
voor jouw ware ik

Dat is liefde in een kort gedicht

Er is geen groter verdriet dan het breken van het glas
Het verbrijzelen van de spiegel die jou jezelf laat zien
Het verlies van contact met jouw pure en echte ik

Is verdriet daarom de andere kant van liefde misschien?
en daarmee identiek,
want ze is één;
zonder verdriet geen liefde
en zonder liefde geen verdriet

Die liefdesrelatie eindigt nooit,
ze wordt enkel minder mentaal en meer essentieel
Je verdriet wordt één groot helingsproces
je gaat van veel

naar heel

Een liefdesrelatie is het oefenen in vallen
Om na te pakken en ‘gepakt’ te worden weer durven loslaten
en te beseffen dat je enkel door liefde jezelf kennen leert.
Dat je ondanks al het verdriet
je nooit je rug naar de liefde keert


Vuur

Ze brandt, ze verteerd en dwingt je tot een keuze
De kokendhete vlam zoekt naar waarheid
en enkel de moedigsten komen gezuiverd uit de strijd

Elke vorm van schijn verbrandt,
als woorden die verdwijnen op
een in de fik gestoken stuk papier

Te laat om te doven, te laat om je herinneringen te redden
Het vuur eist al jouw energie om haar warmte te kunnen geven
Om haar licht te kunnen tonen

Zo puur als het vuur
dat ook jij eens bezat en naar snakt
al een leven lang

Het vuur verwarmt dat heerlijke, verslavende bad
van de liefde
Een andere ziel toonde je de poort naar die bijzondere ruimte
in je geest
Net zoals daar, waar je ooit begon in het donker
ogen gesloten
liefdevol opgesloten

Maar het is jouw Vuur
jouw reden
jouw doel
jouw zijn
En ontdaan van alle lagen aangeleerd
rest je niets meer
dan een opgebrande muur

Nu, in jouw smeulende resten
zie je wie je werkelijk bent
Wat er over is gebleven
zuiver en puur

Je mag nu hardop zeggen,
onbevreesd, want je kunt je niet meer branden;

Ik. Ben. Het. Vuur
Ik ben Vuur
Ik ben


Ongeacht

Ongeacht hoe eenzaam je bent
Ongeacht hoe geïsoleerd jij je voelt
Als je écht je passie volgt
Als je meent wat je doet en doet wat je zegt

Zullen onbekenden jouw vrienden worden
en komt er moois op jouw pad
Ongeacht
Ongeacht

(Dank Carl Jung)


Terwijl Ik daar Stond

De woorden die ik hoorde waren nooit door oren gehoord
De beelden die ik zag nog nooit gezien door ogen
Wat ik ervoer was niets waarvan mijn zintuigen konden getuigen
Ja, het was, alsof ze me bedrogen, want ik wíst op dat moment.
Meer dan ogen kunnen zien en oren kunnen horen

Die stem van binnen die van buiten lijkt te komen
met gedachte woorden die maar blijven stromen en beelden die zich blijven vormen
En terwijl ik daar stond
zag ik meer dan woorden zeggen kunnen
en begreep ik meer dan ogen zien


Boom

Als een boom
gelaagd in jaren
pel ik mezelf
af tot op het bot

Daar vind ik de ware
mijn ik
zo ver verstopt
Want wie weet waarom ik hier ben en wie ik zijn moet
als mijn ogen niet zichzelf kunnen zien

Al dat mij gegeven
losgelaten loslaten
alles wat ik heb niet meer van mij
en nooit geweest

Ik wil niets
nooit meer bezitten
ik wil zijn
mezelf
en vrij

Als een boom
één met natuur en aarde
Zonder twijfel als een boom zijn
Prachtig, sterk
zuurstof gevend
zonder beloning
leven
zonder vragen


Speel

Buiten op straat ga je een samenzwering binnen
waar iedereen die je ontmoet zal zeggen;
“Ik doe alsof ik geloof dat jij gelooft wie jij denkt dat je bent,
als jij doet alsof jij gelooft dat ik geloof dat ik weet wie ik ben”
Nou, doe je best
Ga maar een mooi plot verzinnen
dan mag je mee naar de hoofdprijs dingen


Waartijd

Waarheid wacht
Ze wacht op ogen niet troebel en nat
Op ogen zonder lust en verlangen

Ogen die kijken
Ogen die luisteren
Zuiver en zonder eigen belangen

Totdat jij Waarheid ontdekt
is de wereld een onvolmaakte plek
Ze speelt zich immers af in jouw hoofd

Kijk, luister en leer zonder wens en zonder hoop
dan vind je haar
want ze wacht
Waarheid heeft alle tijd


Waarom?

Waarom ik jou vraag hoe het met je gaat, maar jij niet meer aan mij?
Waarom ik steeds mijn best doe om diep te gaan,
maar jij liefst aan de oppervlakte blijft?
Waarom ik blijf proberen, want blij om je te zien,
omdat ik de waarde van vriendschap begrijp,
is dat de reden misschien?

Waarom je niet recht in mijn ogen kijkt
en ik voel dat je me ontwijkt?
Waarom gingen wij samen zo vaak weg dan en deelden we plezier?
Of lag het aan de nachtelijke uren, de drank en het andere vertier?
Waarom loop ik op een feestje lachend naar je toe, maar jij nooit meer naar mij?
Waarom voel ik je ontwijken en je lichaam verstijven?
Wanneer ik je aanraak gaan je armen naar je zij

Op mijn posts geen reacties, geen hartjes of een like
En ook in whatsapp van jou geen aandacht meer voor mij
Ben ik uitgezet?
Mag ik niet meer gezien worden en doe je de handen voor de ogen?
Niet in staat, niet de moed
om me de waarheid te zeggen
Ontkennen, natuurlijk, maar toch is dat precies wat je doet

Dus vraag ik het nog een keer, maar verwacht geen antwoord meer
“Hey, hoe gaat het met je?”
“Ja ,héél goed” zeg je snel voordat je je omdraait en een ander warm begroet.
Ik blijf alleen staan en doe
net alsof het me niet raakt
Alsof jij
me niets meer doet


Regels

Regels ontnemen je de adem
langzaam maar zeker zul je stikken
De zucht naar veiligheid berooft de vrijheid
Ze geeft ruimte aan status en macht
creëert een negatieve kracht.
Verstopt achter je bezit en hoge hekken
heerst enkel nog de angst
dat iemand jouw spullen wegnemen kan

Je isoleert
Je vertrouwt niemand meer
Vrij zijn betekent geen baas hebben
niets en niemand die jou reguleert
Dat systeem van zogenaamd leiderschap is gebaseerd


op wantrouwen

Want wie kun je nog vertrouwen
als je bang bent van
je zelf?
Te bang om te beslissen

Ook als jij de baas bent of die baas denkt te zijn
is het slechts een prachtige cel waarin je leeft
Een succesvolle aangemeten identiteit
die leidt naar eenzaamheid

Hoe je het ook bekijkt en hoe hard je het tegendeel ook bezweert, hoe je het wendt of keert

Regels zijn verkeerd


Zwarte Vogels

Zwarte vogels vallen neer
in het water
om me heen

Ze bewegen niet meer
Geen geluid enkel stilte
ook het water spreekt niet
Doodzwijgend, stil tot aan de horizon

Zwarte vogels, tientallen
die allemaal vallen
in het water
om mij heen

Ik voel geen angst maar onrust en verwarring
We moeten eerst sterven om opnieuw te mogen
Elk eind een nieuw begin
Zwart versus wit
Dood versus licht

Zwarte vogels
om me heen
Ze vallen allemaal neer
Droom ik of betekent het meer?

Behalve die zwarte vogels
om me heen
zie jij die ook of zie ik ze alleen?



Als je een geest koestert wordt deze alleen maar groter


Oorlog

Kapot geslagen gesloopt
verdwenen liefde einde hoop
Bommen drones techniek van dood
weggevaagd elke kinderdroom

Opgejaagd door wraak en haat
van ooit, van toen
Gods naam misbruikt in bloed
Kinderen door wapens opgevoed

Lijnen getrokken in Aarde
door ontmenselijkte lichamen
Het monster losgelaten doodwensen
het resultaat van politieke grenzen

Einde vreedzame
welkom eenzame
Kapot gebroken mensen


Alles

Ik ben niemand
en ben alles
Ik ben leven
en ben dood
Ik moet leren
en mag geven
Ik mag klein
en ik mag groot

Ik zie mezelf
door de ogen van een ander
en die ander
ziet door mij
Verbonden in ons lot
verbonden dat zijn wij

Mijn pad ligt open
net als dat van jou
Elke kans is waar
Er is niets waarvan je gered moet worden
Alles om je heen
alles wat je ziet, voelt,
wilt en doet
alles, dat ben jij


Klein

Klein zijn
veilig en warm opgesloten
zonder het te weten

Vrij zijn
maar niet beseffen wat ermee te doen
In het heden leven zonder wens iets te vergeten

Klein blijven
de zoon van en de hand boven het hoofd
Vertel me waarom dat niet meer kan

Vrij blijven
van groot worden en toekomstzorgen
Geen verleden dat je inhalen kan

Klein en vrij is de weg voor mij


Buik

Jij, die wil behoren tot de groep en daarom doet wat moet
Gek genoeg
willen we voldoen aan de eisen en regels
maar tevens ons zelf zijn
Uniek in geest en brein

Vanuit eenheid en incarnatie naar eenzaamheid
en een leven lang zoeken naar verbondenheid
die er altijd al was

Alle data aanwezig in ieder mens
maar verstopt in het daglicht
te fel voor ons om te zien
misschien
voor een enkeling

De rest is te druk
teveel bezig met vluchten
gaan we voor het vervangend gevoel
van verlangen naar
en hopen op

We vullen onze levens met zoeken en verzamelen van spullen
om, als je er de moed voor hebt, achter te komen
dat je je enkel open hoeft te stellen
om mee te tellen

Dat één er altijd al was en ook altijd zal zijn
maar je vindt geen waarheid in je aangemeten identiteit
Jij bent, jij mag, je hoeft
niets of alles

Eenieder die ooit werkelijk heeft gehouden van
weet waar verbondenheid zich bevindt
Je hoeft enkel de deur te openen
en weg is de eenzaamheid
einde
strijd
Terug in de warmte van de buik


Ik ben bang om mezelf te zijn
in deze wereld van de schijn
Echt, Ik ben bang om mezelf te zijn
want, wie ben ik achter deze façade van meeloperij?


Gebroken

Gebroken
één woord
zoveel pijn
onuitgesproken

Zoveel tijd
onbenut
Zoveel schijn
Zoveel leugens en oneerlijkheid

Om mee te mogen doen

Waarom?
To become whole again?
Om te genezen van een ziekte aangeprezen
slik je pillen

Om je gedachten te chillen
maar ze pakken geen problemen aan
Ze verdoven je bestaan
zodat je door kunt gaan

Gebroken te zijn

“Laat een traan, opstaan, doorgaan, vergeet wat je dacht, denk niet zoveel na,
laat gaan,
laat gaan, denk er gewoon niet aan”

Gebroken of heel
Wat is het verschil,
en door wie wordt dat bepaald?

Ik ben gebroken, maar als niemand me aankijkt
of vraagt hoe het gaat
Als niemand me ziet
Als niemand mijn liefde voelt
of mijn verdrongen verdriet

Is heel dan niet eigenlijk ook gebroken?
Is gebroken gewoon een deel van heel?

en moet ik mezelf breken
om weer mee te mogen doen?


Unbelonging

Wat is er met me aan de hand?
Waarom is meedoen zo moeilijk voor mij,
maar speel ik het spelletje soms ook moeiteloos mee?
Zinloos doorgaan als golven bewegend over zee

Het applaus nog steeds nodig
Het geld maakt me blij
Ik verwissel identiteiten als jassen die passen
als huid op mij

‘Unbelonging’
niet horen bij
‘I long to be’
Daar zoek ik naar
Van jij en ik naar wij
Maar dit systeem van winnaars en verliezers is niet voor mij

Hoor ik nu automatisch bij de groep die er niet bij hoort?
De groep die niet spoort
De groep waar iedereen toebehoort die niet bij jouw groep
kan, mag of wil?

Geassimileerd voel ik me
Opgeleid tot niet mezelf zijn
Trots eigengereid
en tegelijkertijd
dat knagende gevoel van eenzaamheid

Unbelonging
In mijn buik
In mijn hart
In mijn mind


Doen

Wanneer je denkt de wereld te begrijpen door te analyseren
moet je nog beginnen met leren

Wanneer je denkt het leven te kunnen kopen
kun je enkel blijven hopen

De zin van het leven zit in jezelf geven
door te

Doen

Jouw manier van
Doen
vind je wanneer je leeft en dat wat je beleeft doorgeeft
wanneer je durft te

Doen

In creativiteit zit de hoogst haalbare versie van jezelf
omdat je maakt, toont en deelt
Maar maken moet vanuit je echte zelf, je ware ik
niet vanuit ego of een aangeleerd trucje uit een marketing blik

Daarna is het niet meer jouw taak
Jij hoeft niet te bepalen wat het een ander doet
Die haalt eruit wat ie nodig heeft
zodat de boodschap steeds weer voortleeft

Doen

Gaan staan met open armen
als delen van het brood en drinken van de wijn

Doen

vanuit oprechtheid, empathie en liefde
Menselijke eigenschappen die ons

Doen

Samenwerken
die ons één laten zijn

Ben Ik Goed Genoeg?

Ben ik goed genoeg? Ben ik mezelf of acteer ik dit leven Wat wil ik bewijzen en aan wie durf ik mijn vertrouwen te geven? Besta ik wel als ik niet mee doe? kan ik me onttrekken aan dit spel? Wat, als ik niet meer mee wil spelen? Kan ik zomaar uit de groep stappen? of wordt mijn account dan verwijderd, wordt mijn bestaan genegeerd en gesaboteerd? Krijg ik geen likes meer? Wat als ik in geen enkele box pas of geen box passend wil zijn? Ben ik goed genoeg Om mij te zijn?

Ons brein creëert de afgrond maar ons hart bouwt de brug Wij rennen achter een worst aan met een toekomstbeeld van succes en rijkdom. Pas dan denken we goed genoeg te zijn, daar ergens in de toekomst De werkelijkheid van het leven gedecimeerd tot betekenisloos plezier Lol hebben totdat je erbij neervalt.

Onze jeugd pleegt zelfmoord en onze vrienden slikken pillen Waarom zouden we dit willen? Daarom moet de mens bij zichzelf beginnen. Voor nieuwe gedachten zorgen Door nieuwe kennis en inspiratie op weg naar acceptatie en het daarna beter proberen laten wij het aan de toekomst leren door een collectief lichaam, geest en brein Laten we een goede voorouder voor onze kinderen zijn


Dit Moment

Wij mensen zijn een groep wezens
die ons bewustzijn delen
die oh zo graag onze harten geven
en ook de routes van onze wegen
van onze levensreis

geven we welwillend prijs

We zijn hier om te transformeren
want onze energie blijft voor altijd bestaan
nu zit ze toevallig in dit of dat mensenlichaam
Energie is
voortdurend

circulerend

De aarde is een bol, een ‘sphere’
en elke plek kan het middelpunt zijn

Jij

bent het middelpunt

Jij hebt alle mogelijkheden om een punt te maken
om te doen wat je wilt met je tijd
je kunt om alles vragen

Maar weet
we zijn hier niet om ervaringen te verzamelen
we zijn hier niet om dingen te verzamelen
want hoeveel we ook verzamelen
het zal nooit genoeg zijn

Wat je dit leven ook wilt
Wat je dit leven ook wenst
het zal altijd één adem verwijderd zijn
van dit moment


Koop

Je koopt je in, in het leven
Door mee te doen met met de rest en binnen de regels
mee te streven
wordt je beloond voor je discipline, je doorzettingsvermogen,
je behaalde doelen en het overwinnen van je angsten,
met het opbouwen van je eigen vermogen

Je koopt je in, in het marketingmodel van de tech en de wetenschap
Deze hogepriesters van de nieuwe kerk doen geen spiritueel werk
en jij, doet mee zolang je geen vragen stelt.
Enkel het mee mogen doen,
telt

Je ziet de wereld en haar mensen als een ding
een ding dat streeft
Een ding dat je intellect verklaard en een plekje geeft;
De denkende mens denkt aan dingen en die dingen worden de basis van je kennis.
Jijzelf, ook een ding dat je bestudeerd om te ontdekken;
Wie is die vrouw? Wie is die vent?

Je koopt je in bij groepen en bij bedrijven
Je koopt je in bij onderzoeken,
maar je komt geen millimeter dichter
bij
wie
je werkelijk bent

Je bent altijd één gedachte verwijderd van waar de actie is
Omdat je over alles nadenkt.
De reden van jouw eenzaamheid en je gevoel van vervreemding
is, omdat je je verloren bent in je eigen geest, je eigen gedachten.
En uit angst daarvoor, voor jezelf en waar je toe in staat bent
koop je je in

Je koopt je in, in het leven
Je zult er alles kunnen kopen, want alles heeft er een prijs
maar wat je er niet vindt
is liefde, authenticiteit en jouw persoonlijke waarheid


Denken leeft in de toekomst en het verleden
Doen leeft in het nu
Leven doe je in het heden
Dus doe en doe het nu


Taal van Angst

Angst spreekt in de taal van de liefde
Ze fluistert in je oor met logica en rede
Ze gaat pal voor je staan en beschermt je met woorden als veiligheid en vrede
Angst roept;
Geef me symbolen, geef me objecten
iets wat ik vast houden kan en waar ik voor mag vechten.

Angst zet je op een smal pad met eenrichtingsverkeer dat enkel leidt naar waar angst wil
want angst heeft in het Hof van Eden al met dat appeltje geschild.
Angst zegt;
Ik wil alleen maar dat jij je veilig voelt
en belooft je daarom alles, zelfs leugens onder ede

Liefde zegt;
Je bént al veilig, je hebt werkelijk niets te vrezen
Geef me enkel dit moment en ik toon je wie je bent

Angst laat je vechten voor je leven
Liefde laat je leven in het heden

Je hebt altijd een keuze
Beslis gewoon dat je niet langer met angst samen wilt leven


Eén

We zijn één en alleen

wij zijn veel een geheel

wij zijn niets en alles

wij zijn

jij bent

ik ben

Wij zijn allemaal een instrument

een doorgeefluik

een geluid

een stem

Wij zijn in wezen tegen ons zelf pratende wezens

Zoekende naar wat er zoekt

maar omdat we niet binnen durven vinden

zoeken we buiten in de vorm van dingen

Wij zijn onderweg

van ego naar ziel naar één

Wij zijn energie

en deel van het systeem

De rest is verzonnen

Gebakken lucht met wat licht erdoorheen


Liefde en Verdriet

Wanneer je van iemand houdt
komt de liefde van jou

Als je met diegene bent, voel en ervaar je
liefde
Die gevoelens komen niet van de ander maar van jou,
jij zendt
en je ervaart dankzij dat contact in weze
wie je zelf bent

De ander fungeert als spiegel
voor jouw ware ik

Dat is liefde in een kort gedicht

Er is geen groter verdriet dan het breken van het glas
Het verbrijzelen van de spiegel die jou jezelf laat zien
Het verlies van contact met jouw pure en echte ik

Is verdriet daarom de andere kant van liefde misschien?
en daarmee identiek,
want ze is één;
zonder verdriet geen liefde
en zonder liefde geen verdriet

Die liefdesrelatie eindigt nooit,
ze wordt enkel minder mentaal en meer essentieel
Je verdriet wordt één groot helingsproces
je gaat van veel

naar heel

Een liefdesrelatie is het oefenen in vallen
Om na te pakken en ‘gepakt’ te worden weer durven loslaten
en te beseffen dat je enkel door liefde, jezelf kennen leert.
Dat je ondanks al het verdriet
je nooit je rug naar de liefde keert


Hoe hard je ook gelooft in jouw ego
Het Universum lacht erom

en dat moet jij ook doen


Heden

Leef je leven
Laat het leven niet jou leven

Blijf geven
Laat je kansen niet afnemen

Geluk bevindt zich altijd in het nu
niet in verleden
niet in toekomst

maar in het heden


Licht

Zet een felle spot op jezelf
Zo fel dat je het verleden niet meer ziet
en de toekomst slechts een beetje

Het licht zal een weg tonen, maar nog belangrijker dan dat;
Je zult als een baken zijn voor mensen om je heen
Aangetrokken tot het licht 
zul je samen met anderen de toekomst gaan veranderen

Geboorte

Jouw geboorte is niet eenmalig
Steeds als je groeit en leert word je opnieuw geboren
Jouw geboorte is een levenslang proces
want steeds als ik zeg; 
Erwin 2.0 of 7.0 is er een nieuwe Erwin aan de ochtendgloren.
Pas op het eind van je leven ben je volledig heel en helemaal jezelf.
Tragisch feit
is dat de meeste mensen sterven voordat ze volledig geboren zijn


Wind

Je hoort de stem van de wind
maar je weet niet of ze komt of dat ze gaat

Je hoort de stem van een kind
dat speelt en zonder zorgen midden in het leven staat

Je hoort de stem van je moeder
en je denkt aan wie je was, ooit, toen, vroeger

Je hoort de stem van een vriend
die fluistert zacht, heel dichtbij, dat na regen de zon weer schijnen gaat

Je hoort dat je tegen jezelf praat
Je herkent de stem, maar kunt de woorden niet verstaan

Want de wind zwelt aan en aan en laat de woorden verloren gaan
De wind, echt, ze roept jouw naam

maar je zult nooit weten of ze komt of dat ze gaat


Gedicht en muziek geschreven voor het Prinses Maxima Centrum (het kinderkanker ziekenhuis)

Geluk

Of je geluk vindt in het leven hangt af van de kwaliteit van jouw gedachten
Geluk mag je nooit van anderen verwachten

Heb je een doel, heb je een brandend verlangen
Blijf dan geloven en geef jezelf vrijheid om je dromen te volgen

Vrij zijn
betekent dat ongeacht de pijn
het negeren en saboteren, het gegarandeerde verdriet en alle twijfels

je toch de moed hebt om gelukkig te zijn

Begin weer bovenaan en lees opnieuw…


Souls love
Ego’s don’t
Be one
See one
Become one

IJs

IJs maak me vrij, toe
’tis gedaan, laat me gaan
Maak me vrij, toe gun mij
Een nieuwe start

Het geluid van krakend ijs onder mijn voeten klinkt als harten die breken.
Gevoelens verstijfd en te lang op één plaats gehouden,
als koud geworden emoties die de liefde een andere structuur hebben gegeven.
Geen vlammende passie meer 
van hitsig spetteren, maar een bevroren genegenheid 

oersterk en tegelijkertijd teer.

Wanneer de zomer aanbreekt zal het ijs smelten en wie weet waar en wanneer 
ze eenmaal opgenomen door wolkenkonvooien, 
er haar liefde uit zal strooien.

Tijdens een zwoele regenbui ergens op een nog onbekende plek.
Een eiland wellicht door een oude zeeman bewoont, die lachend het water van de Goden ontvangt en het universum bedankt.

IJs maak me vrij, toe
’tis gedaan, laat me gaan
Maak me vrij, toe gun mij
Een nieuwe start

IJs laat me gaan, toe
Laat m’n handen los
Laat me vrij
Het IJs is te koud voor mij

Dus wanneer je gewicht het ijs doet breken
Vergeet dan niet dat deze wonderlijke vloeistof, 
net als de liefde, noodzakelijk is 
voor ons en al het leven


Kalm

Onder de blik van een felle zon voer ik op een wild schuddend bootje over een zee volledig kalm.
Mijn koers richting vaste voet, maar in mijn zoute ogen geen enkel zicht op land.
Overal waar ik keek die blauwe rust om me heen, op wat kleine golven na die mijn gezicht verkoelde met zilte druppels zee
Er was geen wind, er was niets dat mij zo wild schudden deed, 
dus wat is de reden van wat me zo beweegt?

Ik probeerde zo snel mogelijk aan wal te komen,
want ik voelde dat onder die kalmte ook een verwoestende kracht lag
en een diepte die ze mij niet wilde tonen.
Toen begreep ik plots dat ik zelf mijn bootje aan het schudden en wankelen bracht.
Me nauwelijks staande houdend dreigde ik zelfs te kapseizen 

Ik, was de reden van het dreigend zinken en niet een ander, de zee of de wereld om me heen.
Het waren woorden die ik opving, die tot me kwamen en me deden bedaren
Me beseffen lieten dat ik niets te bewijzen had, maar vrij mag varen.
Dat de zee mij alle kansen bood

Daarvoor, kalme, krachtige zee
is mijn dank groot


Vrij

Ik ben mijn hart en ik wil alles geven
in dit ogenblik
nu,
op dit moment

Mijn brein oordeelt echter
en houdt me tegen
laat me niet vrij bewegen


Identiteit

‘Depression is your identity getting caught’

Depressiviteit is wanneer je identiteit
gevangen blijkt
Wanneer jij jouw zelf
gevangen zet in de groep waarin je fungeren moet.
Jouw rol spelen lukt niet meer
De pijn geeft aan,
Deze identiteit? Nee, dat ben ik niet meer

De angst die vrijkomt is bedoelt om jou te helpen
Je lichaam geeft aan
tot hier is waar ik kan gaan

Maar weinigen luisteren
denkend dat de stem van binnen van een ander is
Vluchten naar veiligheid, een coach, een pil
Om uiteindelijk vol schaamte terug te keren.
Niets geleerd

Uit ‘vrije wil’ weer naar de hel van de cel

Je zit vast, maar de gevangenschap is jouw eigen keuze
en niemand
behalve jij
voert die eenzame strijd

Alleen jij hebt de sleutel van de deur
naar vrijheid


Symptomen tonen
maar de werkelijke pijn
bevindt zich daar waar je niet durft te komen
Ga, daar waar je niet durft
en je moed zal je belonen

Vergeet de symptomen
ze tonen
dat we te ver gegaan zijn
in het vluchten voor de pijn.
De angst om onder ogen te komen
wie we werkelijk zijn
achter de façade van meeloperij

Symptomen, symptomen
Het enige dat we behandelen en op tv mag komen
zijn symptomen van een mens die zich God waant
en het leven wil kopen


Reis

Ik ben nog steeds een kind
dat zich verwondert over de mens en waar de wereld zich in bevindt
Ik denk na, zeker teveel, maar kan het niet stoppen
want enkel hier zijn en leven in weelde
is voor mij niet voldoende

zodoende

Filosofeer ik
en zoek naar antwoorden
speel mijn akkoorden
schrijf mijn gevoelens en ideeën op rijm
en hoop ik dat jij
met me mee reist


Wat heb je aan leven zonder het te beleven?
Waarom slechts overleven in saaie, identieke dagen
en door angst niets durven ondernemen?
Waarom zou je zo willen leven?

En toch is dat precies wat zovelen doen


Wanneer je sterft

voordat je sterft

dan sterf je niet

wanneer je sterft


Vriendschap

Als ik in het donkerste uur weer eens de grens op zoek
onverwacht opkijk naar ogen die naar me lachen
Ze me beseffen doen dat ik niet alleen hoeft te zijn 
wanneer ik het nodig heb ze op me wachten

Ogen met oprechte raad
zonder oordeel voor me klaar

Doorgrond die ogen 
Soms zullen ze tranen en me dichtbij bij laten
Dichter dan een ander ooit was

Wellicht zal ik dan weer glimlachen 
Denkend aan gedeelde tijd ooit doorgebracht 
Puur en vol levenskracht
zonder twijfel anders dan deze nacht

Echte connectie overwint 
ook die gitzwart donkere
Ze verdrijft de angst en eenzaamheid
en geeft hernieuwde moed 

Een echte vriend blijft 
en loopt nooit weg, juist dan niet
Een echte vriend is daarom
wat ook ik zijn moet

Wanneer in de ochtend het licht weer schijnt
en de donkerte langzaam uit mijn hart verdwijnt


Wanneer een ander lijdt en jij je ogen daarvan afwendt
zal jouw ‘geluk’ gebaseerd zijn op angst
Jij bent het bangst

Vertrouwen

Vertrouw ik mezelf?
Vertrouw ik mezelf toe aan het onbekende?
Kan ik de natuur en de wereld om me heen volledig vertrouwen
zonder enig voorbehouden?
Kan ik mijn hele hebben en houden toevertrouwen
aan een natuur zonder baas?

Wil ik groeien dan moet ik geloven
in mezelf en in een Universum
dat me gewoonweg loslaat

Elk systeem gebaseerd op hiërarchie is gebaseerd op wantrouwen
En leven in zo’n systeem is uiteindelijk gedoemd tot falen
Het is enkel geschikt voor mensen die er iets weg willen halen

Vertrouw ik mezelf genoeg
en kan ik de hoon en het onbegrip aan?
Kan ik rechtop blijven staan
als ik nergens meer heb om te gaan?

Kan ik op mezelf bouwen
Gaat het Universum me helpen
Kan ik daarop vertrouwen?


Tijdelijkheid

Alle hoop en alle mooie dromen
Alle zaken 
en alle mensen waar we om geven
vervagen

Alles is tijdelijk en zelfs de aarde en de zon zullen uiteindelijk
verdwijnen in het oneindige
niets

Elke actie voortdurend tot sterven gedoemd
Elk ding dat je doet, onderneemt of benoemd
stopt

Toch is er de wanhopige hoop 
Heel even, 
maar steeds opnieuw

dat er meer is en dat iemand begrijpt voor welk doel we werkelijk
leven

Tijdelijkheid is precies wat het zijn moet denk ik
voor ieder van ons
voor elk

tijdelijk levend wezen

En terwijl alle hoop en alle mooie dromen
Alle zaken 
en alle mensen waar ik om geef
langzaam vervagen

Begin ik weer opnieuw

Dood

Hoe vaak mag je denken aan de dood 
Hoe vaak droom je je eigen einde?
Hoe vaak kon je de trekker niet overhalen,
maar was het toch leven dat je besloot?

Hoe vaak al was je klaar met de last
Hoe vaak schreef je dodelijke woorden onder druk van je geest?
Hoe vaak begon je opnieuw en kreeg je weer moed,
ondanks de ondraaglijke leegte van de wereld om je heen?

Zijn we gezegend of vervloekt met een geweten en een bewustzijn
een wel denkend brein? 
Vertel me hoe ik niet denken moet
Vertel me wat ik zoek
Geef me een reden zodat ik geloof in fout en goed
In mensen
In mezelf

Hoe vaak nog ga ik denken aan jou
en besluit ik toch te willen leven?
Wanneer is het genoeg?
Hoe vaak nog besluit ik de trekker niet over te halen
Wanneer komt het antwoord me halen?


Trein

Bij de meeste mensen loopt ie op een gangetje,
bij velen staat hij stil, vastgelopen op een dood spoor
Bij anderen is de trein ontspoort, of reed ie zonder stoppen door.


Sommigen zien niets anders dan hun eigen coupé,
anderen weer kijken hun hele leven door de ogen van een ander mee.
Enkelen staren stilzwijgend door de ramen naar buiten, langzaam gaat voor hen de tijd.
Zij ervaren de voorbijrazende wereld enkel als troebel zicht en dof geluid.
Het loeien van de wind hun belangrijkste zintuiglijke realiteit.


Angstige mensen klampen zich vast in volle vaart, maar er is niemand die ze binnen laat.
De moedigsten springen ervoor in een laatste wanhoopsdaad
de trein te stoppen maar nee,
de trein raast door en door en door
en door


Plots klinkt een fluit en schrik ik op uit mijn gedachten.
Ik kijk om me heen, even niet wetend waar ik ben. Dan voel ik een schok die ik na een ogenblik herken. “Ah, de trein..”, zeg ik fluisterend tegen mezelf “we vertrekken weer”.
Terwijl ik de gezichten buiten zie vervagen en de wereld een lange streep wordt
besef ik dat de trein
beter dan ik, weet waar ik wil zijn.


En wanneer de trein ooit stil gaat staan,
definitief stoppen met bewegen gaat
Hoop ik dat het op de plek is,
waar ik altijd al heen wilde gaan.



Dag

Op een dag zal ik sterven
Zonder spijt 
over wat ik niet gedaan of nagelaten heb
Ik ging geen pijn uit de weg en liet geen vraag lopen

Op een dag zal ik sterven 
met een lach
Geen verdriet geen angst
Maar met mijn ogen wijd open

Op een dag zal ik sterven
Met de hoop dat er nog iemand luisteren wil
naar mijn gedachten op papier
Want daarvoor was ik hier

Op die dag zal ik gaan
Ik zal sterven
zoals ik geleefd heb
Op mijn manier


Mooiste Mensen

De mooiste mensen geloven in schoonheid
Ze zijn authentiek en ze volharden in hun zoektocht
naar betekenis


Ze hebben de moed om risico’s te nemen
Ze vertellen de waarheid en offeren zich op
als dat nodig is


Ze zijn kwetsbaar ondanks al hun kracht
Ze raken vaak gewond of zelfs gebroken
want hun hart staat altijd open


Ze reiken een ander de hand
maar accepteren geen grenzen


Dat zijn de mooiste mensen

Verlangen

Verlangen is wat de mens drijft
Het is deze diepe emotie die de brandstof van ons leven blijkt
Verlangen naar succes, verlangen naar macht, naar liefde en aandacht
Verlangen naar geld om te kopen, verlangen te bezitten 
een ander of zaken van pracht.

Het verlangen belangrijk te zijn 
voor de wereld of juist voor die ene
die je raakt en over je lichaam en geest vol verlangen waakt

Verlangen naar seks of verlangen naar kennis
Naar betekenis en doel of samenhorigheid
Verlangen naar verbinding en connectie 
zodat we niet langer eenzaam zijn.

Verlangen naar een leven zonder pijn
Verlangen om te begrijpen waarom we verlangen
en te beseffen dat we zonder verlangen geen mens meer zijn

Verlangen naar rust of naar applaus 
Verlangen is de weg naar geluk
Want verlangen zet jou in beweging  
Verlangen geeft je kracht
Zelfs verlangen naar de dood is een verlangen dat
uiteindelijk mag 

Verlangen is wat de mens elke dag weer drijft
En op het einde is verlangen naar leven 
het laatste dat voor een mens
nog over blijft

Zeg het maar,
Waar verlang jij naar?

Verlangen, blijf verlangen
Verlangen, blijf verlangen
Verlangen, blijf verlangen
Verlangen, blijf verlangen


Scheppen

Wij scheppen ons zelf
Wij bepalen wie we zijn
Wij creëren een ik door leren en door lijden
Sommigen door inzichten te verkrijgen

Wij, die af en toe door wilskracht
of urgentie
veranderen durven

Ons enige houvast is
dat wij veranderen kunnen
en een ander hulp gunnen
Die vaak ook geven

Dat is het ook dan
Het Leven

De rest
zijn verzonnen verhalen
Om ons bezig te houden
Totdat de Dood ons komt halen


Nederland

Wanneer iemand me op een van mijn reizen vraagt waar Nederland voor staat, noem ik soms de molens en tulpen, de lange mensen of Sinterklaas, de dijken of de lekkere kaas.

Zeker vertel ik dat de Nederlander ondanks alle voorspoed graag klaagt en altijd wat heeft te wensen. Dat er op Texel meer schapen wonen dan mensen.
Dat we liever fietsen dan lopen en dat we ’s avonds tv kijken met de gordijnen open.

De typische regels hier of juist het ontbreken daaraan, de vrijheid, onze openheid, de muziek, kunst en de prachtige taal die ons zoveel moois heeft gegeven. De grote verschillen in seizoenen waar wij Nederlanders, met de verwarrende naam ‘The Dutch’, elk jaar weer verlangend naar toe leven en tegelijkertijd op af geven.

Nederlanders houden van koopjes en van sparen. 
Van schaatsen en het eten van in elkaar gestampte aardappelen met groente.
Van friet met mayonaise en beschuit met muisjes, oliebollen, poffertjes en haring met uitjes.
Buitenlanders roemen onze spontaniteit en onze eerlijkheid, maar vooral die soms pijnlijke directheid die na een korte onzekerheid vrijwel altijd leidt tot vriendschap en duidelijkheid.  

Wat er wellicht beter kan is het delen
Één drankje en één bitterbal op een feestje is wat karig, maar toch vaak de standaard hier. Wij zijn zúnig.. behalve met het delen van bier.

“Zo gek als een deur, Nou breekt mijn klomp en De aap komt uit de mouw”
Ik daag je uit, vertaal dat maar eens voor die toerist, staande met een biertje in plastic op Koningsdag, natuurlijk in de regen of in de kou

Wij, met die omstreden monarchie en beroemde tolerantie 
Ons polderen, het doorgeslagen plannen en op tijd moeten zijn, van Gogh, dance festivals en smartlappen zingen op het dorpsplein, 
Ons Calvinisme, draaiorgels, weilanden, coffeeshops, de eeuwige files en Rembrandt van Rijn.

Is het nou patat of friet? Met Kerst moet All You Need 
is Love!
Frikandellen speciaal, verplichte verjaardagen zittend in kring  en bovenaan de lijst onze heilige vrijheid van meningsuiting!
Taal is de poort naar onze ziel. 
En ik besef ondanks al mijn klagen en zagen en dreigen met vertrekken naar zonniger oorden, dat ik heel diep verbonden ben met dit landje en die bijzondere ‘Nederlandsche’ mens. Ik kan het niet sterker zeggen en al kan ik niet spreken voor een ander, maar ik voel trots als ik zeg;

Ik. ben. een. Nederlander


Wij

We geloven
We gedragen
We worden

We beginnen

We beminnen
We bezinnen

We liegen

We bedriegen
We roepen

We twijfelen

We lijden
We zoeken

We spelen

We bezeren
We leren

maar


We veranderen

zelden tot
nooit

Ode
Jij bent mijn kunst voor elke dag
Om me uit te drukken en mezelf te tonen
Om in het reine te komen met mijn emotiesJ
ij weet, als geen ander, mijn welzijn te belonen
Jij, verjaagt mijn demonen

Jij bent mijn pil, mijn vaccin, mijn middel voor genezing
En als niemand me begrijpt of snapt hoe ik me voel
Dan luister ik naar jou, want jij weet elke keer weer precies wat ik bedoel

Je geeft me energie wanneer ik het zó hard nodig heb
Als ik nauwelijks meer durf te hopen, als ik vast lijk te lopen geef jij me inspiratie,want jouw kracht kent geen inflatie

Door jou word ik diep geraakt, maar je kalmeert me ook als ik me weer eens zorgen maak
Door jou ben ik socialer, alerter, gelukkiger, opwindender en sterker

Soms klink je groots, soms zacht, dan weer klein
Soms schreeuw je in mijn brein!
Jij weet precies waar ik nachtenlang over droom
Je geeft me de maat en heelt mijn pijn

Jij bent mijn rode en mijn witte wijn
“You were my first love, and you will be my last”
Jij, geeft me de reden om mij te zijn


Gezien Worden

Gezien worden
Door iemand die voor me gaat
Iemand die in me gelooft
Iemand die me ziet staan


Juist als ik het even zelf niet zie


Gezien worden en mij
ondanks al mijn grillen
steunen willen


Iemand die
me nooit vallen laat 


Gezien worden wil met mij
Die met me praat

tot in de avonduren laat

Gezien worden
en diep durven gaan
Een gezamenlijke waarheid vinden
niet meer eenzaam
in gedachten starend uit het raam


Iemand die luistert naar wat mij drijft
Wat ik maak en wat me raakt
en mijn dromen deelt
Iemand die af en toe vraagt hoe het met me gaat


Gezien worden
Als bewijs dat ik besta
Iemand die het verschil maakt


“Hoe hoger je vliegt des te kleiner je lijkt voor degenen die niet vliegen durven”


Woord

Wie geeft me een woord dat me beschutten kan?
voor de regen en mijn dromen in de nacht
Welk woord kan ik gebruiken dan?
Een woord dat op me wacht

Een woord dat nooit een leugen was
Niet besmet als een doodziek kind dat met me mee wil drinken uit mijn laatste glas
Vertel me, welk woord is wél heilig dan als het niet dat ene was?

Ik zoek een woord alleen voor mij
Dat met me mee vecht, zij aan zij
Dat me verlost
en me één keer niet mijn nachtrust kost

Een woord dat op me wacht
wanneer ik me alleen voel
Dat tegen me praat
Een woord voor in de donkere nacht

Wie geeft me dat?

Rouw is schoonheid in een zwarte spiegel
De achterkant met een donkere rand. Wanneer je schoonheid zien kunt leef je in het nu

Rouw is schoonheid van toen
Een blik op verlies dat nog jaren pijn kan doen

Schreeuw

Wij zijn oer en puur 
verloren
Diep van binnen zit nog wat verstopt en het schreeuwt om naar buiten te mogen

Je verbinding met de natuur
met anderen en jezelf
kwijtgeraakt
Kapot gemaakt 
door regels en cultuur 

Waar anderen beslissen hoe jij moet deugen
Die eindeloze zucht naar veiligheid 
alsof de dood niet altijd wint
Je bent omringd door specialisten van de leugen

Diep van binnen weet je dat het anders kan en anders moet
Je bent een schakel in het proces geworden, onbeduidend als een mier zit je klem tussen ruziënde reuzen
Je zit vast in een web van schulden, huur, hypotheek, werk en politieke leuzen 

En overal die eindeloze machtsstrijd om identiteit.
Er is helemaal geen kleur, er is geen ras of groepsidentiteit

enkel leven en levenstijd

Maar diep van binnen zit nog wat 
diep van binnen zit nog wat 
diep van binnen zit nog wat 
Toon jezelf, echt durf je dat?
Schreeuw!

Maar toch maak je groot wat klein is en stop je 
Zo diep weg
Dat wat oer en puur 
is
Verloren
Maar diep van binnen zit nog wat 
en schreeuwt
Om naar buiten te mogen komen

We zien de wereld niet zoals ze is maar zoals wij zijn
We zien een ander door ons brein en voelen alleen ons eigen verdriet
Want wie, durft toe te geven wij de monsters zijn?
Die onze kinderen laten lijden voor de glimmende wereld van de schijn
We lijden voor de glimmende wereld van de schijn

Diep van binnen zit nog wat 
diep van binnen zit nog wat 
diep van binnen zit nog wat 
Toon jezelf, echt durf je dat?
Schreeuw!

Diep van binnen leef je nog
Iets is er nog over
Hoe kan t anders
Want waarom ben je hier
bij mij terecht gekomen?

Iets denkt en doet zoals t zijn moet
Diep van binnen zit nog wat
Toon jezelf echt durf je dat?
Want diep van binnen zit nog wat
Toon jezelf, echt durf je dat?

Diep van binnen zit nog wie je was
Schreeuw!
Diep van binnen zit nog wie je was
Schreeuw!!!


Markteconomie

Kijk naar de Aarde van een afstand en de mensheid is een Wij
Wij mensen
Allemaal samen één
Het mens zijn een feit

Verdeel de Aarde in werelddelen en direct ontstaat er strijd,
Wij tegen Zij
Europa tegen Azië, Amerika versus Afrika, het Westen tegen het Oosten
Wie is er beter?
Wij of Zij?

Verdeel de wereld in landen en je ziet meteen de strijd;
Noord-Amerika tegen China, Rusland- Oekraine, Israël- Palestina,
Wij tegen Zij
Nationalisme is een wedstrijd

In die landen wonen mensen, die wonen vaak in steden en weer is daar de
pijn van strijd
Rotterdam tegen Amsterdam, New York versus L.A., het dorp tegen de stad
Wij tegen Zij
Zij tegen Wij

De bedrijven in die landen concurreren, ons merk is beter en wij zijn rijker
wij gaan als geen ander voor winst
Wij tegen Zij

In die bedrijven werken teams en deze vechten een strijd tegen andere teams
Wie is beter, wie verkoopt meer,
Wie presteert?
Wie heerst?

Wij tegen Zij

Sport verbroedert zegt men, maar echt enkel bij het juiste team mag je zijn.
Maak je keuze, laat je zien.
Schreeuw, roep, vecht
Winnen is de weg
en jij bent geen verliezer
Nog niet misschien!

Wij tegen Zij

Binnen teams wil elk lid groeien, economisch en in status. Een strijd ontstaat wie er de baas is
Wij tegen Zij, of beter gezegd;
Wij is een Ik geworden
Begonnen is de eenzaamheid

Gelukkig is er jouw gezin en jouw familie
Maar niet iedereen blijkt blij
met jouw harde werken
en ook al sleep je zoveel geld naar binnen
Jouw besluit meer te werken kost je levenstijd
Je kunt dus niet bij de kinderen zijn
Gevolg onbegrip en een strijd om het gelijk
Jij tegen Zij
Ik tegen Jij

Jouw kinderen zijn van een andere generatie
weten zij veel wat het is om volwassen te zijn
En wat overblijft ben Jij
Alleen in je strijd
Een IK die zo graag verbonden wil zijn

Dit is markteconomie
Ze dwingt mensen tot strijd en eenzaamheid
Tot winnaars en verliezers
Wij tegen Zij
Ik tegen de rest
En zelfs Ik tegen mezelf

Want als ik niet win
verlies ik mijn waarde
mijn zelfrespect, mijn identiteit en doel op Aarde


Kalmte

Onder de blik van een felle zon voer ik op een wild schuddend bootje over een zee volledig kalm 
Mijn koers richting vaste voet, maar in mijn zoute ogen geen enkel zicht op land.
Overal waar ik keek die blauwe rust om me heen, op wat kleine golven na die mijn gezicht verkoelde met zilte druppels zee
Er was geen wind, er was niets dat mij zo wild schudden deed, 
dus wat is de reden van wat me zo beweegt?

Ik probeerde zo snel mogelijk aan wal te komen
want ik voelde dat onder die kalmte ook een verwoestende kracht lag
en een diepte die ze mij niet wilde tonen.
Toen begreep ik plots dat ik zelf mijn bootje aan het schudden en wankelen bracht.
Me nauwelijks staande houdend dreigde ik zelfs te kapseizen 

Ik, was de reden van het dreigend zinken en niet een ander, de zee of de wereld om me heen.
Het waren woorden die ik opving, die tot me kwamen en me deden bedaren
Me beseffen lieten dat ik niets te bewijzen had, maar vrij mag varen
Dat de zee mij alle kansen bood

Daarvoor, kalme, krachtige zee
is mijn dank groot


Binnenstebuiten

Leeft de waarheid binnen of buiten?

Je moet buiten zijn om naar binnen te kunnen kijken
en van binnen kijk je naar buiten

Buiten kun je je ogen sluiten
om de wereld binnen te laten komen

Met je ogen dicht kun je binnen dromen
en deze dromen kun je buiten
tot leven te laten komen


Voel
Iedereen kan leren schrijven, maar dat maakt je geen poëet
Iedereen kan leren schilderen, maar dat maakt je geen kunstenaar
Iedereen kan muziek leren spelen, maar raak je de juiste snaar?

Iedereen kan leren denken, iedereen kan geloven en iedereen kan weten
Kennis, gedachten en geloof kun je kopiëren en imiteren
We volgen en repliceren

Wij allemaal
spreken andermans taal
Voelen echter, kan niemand je leren

Voelen doe je alleen in eenzaamheid en neemt je over
Wanneer je het toelaat is het jouw nieuwe start
Enkel daar en enkel dan bestaat jouw echte ik

Voelen is momentum in een ogenblik
Volg je hart
Voel


Misschien

Hoe zou de wereld eruit zien als we niet in Goden maar in ons zelf geloofden?
Hoe zou de wereld eruit zien als we geen leiders maar verantwoordelijkheid kozen?

Hoe zou de wereld zich voelen als jij jouw gedachten en gedrag veranderd?
Hoe zou de wereld eruit zien?
Beter misschien?

Jouw gedachten worden woorden worden daden worden zijn

Wie zou jij kunnen zijn zonder water bij de wijn?
Hoe zou je eruit zien,
als je deed wat je niet durft?

Beter misschien?

Jij bent de wereld en de wereld dat ben jij

Verander, doe het nu en benut je tijd


Ogen

Heb je ooit in de ogen van een wild dier gekeken?

Heb je ooit die rauwe oer werkelijkheid gevoeld? Een blik van kijken en zonder twijfel weten
Leven zonder noodzaak van een geweten

Heb je ooit in de ogen van een wild dier gekeken waar je staarde in het verleden van jezelf
en in een miljoenste van een fractie van een tel de waarheid zag?

Zonder de zelfverzonnen regels die ons leven zin zou geven

Ik keek in de ogen van God
Heel even
Maar het was genoeg om te beseffen dat diep van binnen ook ik nog
een wild dier wil zijn

Ik zag de werkelijkheid en de hele wereld in alle eerlijkheid

Van ooit, van toen en nu
Ik wilde rennen en vluchten en gillen maar toch bleef ik staan, ik kon niet gaan

Ik heb in de ogen van een wild dier gekeken
en verlang sindsdien naar vrijheid, echtheid en rauwheid, zonder opsmuk en zonder regels

Die ene tel was ik de natuur
Het leerde me alles wat ik nodig heb dit leven

Want ik heb in de ogen van een wild dier gekeken

Zien

Zie de wereld door de ogen van een ander
Hoor, voel en beleef waar diegene pal voor staat
Besef dat je niet alleen bent met al je angsten en onzekerheden 
Dat verdriet mag en pijn en twijfel zelfs moeten, omdat het leven ook daarom gaat

Daar liggen onze lessen, niet bij de successen 
Zie de wereld door de ogen van een ander
Besluit om te luisteren en mee te kijken
En wellicht zeg je dan; ja, ik verander!
Ik zie de wereld door de ogen van een ander


Droom

De geboorte van een samenleving is de geboorte van lijden
Elke ontmoeting betekent ook een afscheid
Elke connectie gelegd komt ooit ten einde

Maar dromen leven voort
Muziek, gedichten, beeldhouwwerken en schilderijen 
Ze inspireren miljoenen in alle tijden

Dromen kennen geen tijd en zijn daarom zo belangrijk
Wijsheid opgesloten in steen of verf
Bezongen liefde is gedeelde pijn

Rijmende woorden die je raken alsof ze van jou zijn
Die een licht op je schijnen wanneer je je ogen sluit
Dus leef voluit
en
Droom

Ja, Droom


Tijd, de een krijgt te weinig, de volgende doet er niet veel mee
Sommigen geven het een ander
Maar diegene beseft het niet eens
Tijd, het meest waardevolle dat het leven je geeft
Bedenk goed met wie je jouw tijd beleeft


Praat 

Praat met me over het leven, over de dood. Over atomen en zwarte gaten de sterren en de maan. Vertel me over je kindertijd en de pijnen die je in je leven al hebt doorstaan. Vertel me je dromen, deel me je angsten. Gaat het goed of heb je nood?
Geef je bloot
Geef je bloot
Praat en laat me daar niet staan met “Alles goed”, “druk” of “z’n gangetje”
Praat en toon me wie je bent. Maak de onbeduidende zaken niet zo groot. Stop met je verstoppen als een kleuter met de hand voor het oog
Geef je bloot
Geef je bloot

Grot

Als kind tekende ik veel en trok me dan terug in een verbeeldingswereld vol fantasieën en dromen. Meestal schetste ik mezelf, zittend in een verstopte grot hoog op een berg, net onder de top en vandaar kon ik, in het geheim en veilig naar de wereld kijken die als het ware in een stoet onderaan de berg, aan me voorbij trok.
Onzichtbaar en klein als een insect kon ik observeren. Een wereld die van er bovenaf bekeken er heel anders uitzag dan wanneer ik er tussen stond.
Ik was er machtig want ik kon bommen afvuren als ik wilde en ik had een schietstoel bij mogelijk gevaar. Maar eigenlijk besloot ik daar dat niemand me mocht storen. Dat ik wellicht niet bij die groep vol drukte en kabaal wilde horen.

Toen ik later voor het eerst alleen woonde en vanuit het raam van die torenflat op de 16e verdieping naar het centrum tuurde, zag ik duizenden lichtjes en dacht; daar moet het zijn, daar is het leven, daar doen mensen wat ze willen, gelukkig en vrij. Ik vroeg me af, wanneer begint het leven dan voor mij?
Eenmaal mijn liefde gevonden en duizenden uren samen met haar doorgebracht begreep ik dat dit de enige manier is hoe mijn gevoel te tonen en hoe ik anderen kan raken. Wat mijn waarde is hier op aarde. Mijn eerste optredens waren emotioneel zo geladen, ik ontplofte zowat en het publiek met mij. Ik gaf alles op die zes snaren. Pure emotie, hard, diep en intens. Zoveel energie en zoveel eenheid en zoveel liefde en altijd volledig in het nu, pakte ik mijn moment. Ik kon eindelijk iemand zijn. Ik voelde me een persoon, als mezelf werd ik erkent.

Eenzaamheid beschrijft vaak dat ene vergeten familielid starend door het keukenraam. Na de dood van opa vergeten door de rest. Enkel excuses komen nog langs in de zelfverzonnen drukte van het dagelijkse bestaan. Of die dame die steeds alleen haar hondje uitlaat, drie keer per dag en keer op keer weer hoopt op een gesprek met wie dan ook. Over iets zinnig liefst, maar het mag ook over het weer.

Nee, het gevoel alleen te zijn, met al je gedachten opgesloten in je hoofd. De twijfels en de strenge vragen komen bij mij het hardst binnen staande op een feest waar iedereen los kan laten, maar ik me vastgebonden voelen en juist het meedoen me bevreesd. Waar iedereen om me heen danst met elkaar verbonden, maar op de een of andere manier hoor ik er niet bij. Voel ik me niet vrij, maar juist bekeken en gedwongen op te geven alsof me enkel toegestaan wordt toe te kijken hoe alle anderen leven.


Ik verlang dan terug naar vroeger in het donker waar het veilig was en het licht van buiten te fel. Afgezonderd en in stilte denk ik dan; was ik maar weer kind, dan pakte ik mijn tekenboek en terwijl mijn moeder stond te koken en de geur van avondeten door de kamer trok, zou ik voor even weer verdwijnen, even volkomen gelukkig zijn en vol verbeelding tekenen in mijn zelfgebouwde grot.


Pasen

Ons lichaam bestaat uit zo’n 20 elementen
De meeste daarvan komen van een oeroude ster of zon
die door haar sterven weer nieuw leven liet ontstaan
Haar dood voor jou en mij de levensbron

Pasen gaat over herboren worden
Over naar jezelf kijken 
In de spiegel
van je ziel

Om ondanks alle angst en pijn 
de moed hebben te veranderen
Te durven sterven zelfs
om een betere versie van jezelf te kunnen zijn

Als je de gedachten al hebt
en ik weet, je hebt ze
Zet ze dan op papier
Laat ze bestaan en spreek ze hardop uit
Geef. je droom. geluid.

Maar wanneer je pad gezien wordt en bewandeld ook door anderen
Ben jij herboren
Want energie en dromen 
gaan nooit verloren

Maak van je gedachten daden
Met alle kracht die je bezit
Je bent bezig met het maken van nieuwe nog nooit begane paden


Samen

Films, liedjes en gedichten gaan vaak over verliefd worden
Over het vinden van die ene
De prins op dat paard
of de perfecte vrouw die door iedereen wordt nagestaard

Maar het geheim zit hem in de tijd daarna
Waar je samen blijft groeien en grenzen gaat verleggen 
Altijd mogen zeggen dat je het even niet meer weet 
Je twijfel bij de ander durven leggen

Liefde is geen bezit
Niemand is van jou hoezeer je diegene ook aanbidt
Echt houden van is geven zonder terug te vragen 
en bereid zijn ook de pijn van de ander te dragen

Zelfs als alles slechts gebaseerd is op geloven 
en er dromen zijn die nooit uit gaan komen, 
Niettemin beloven, plechtig en zonder klagen, 
dat je met die ene elke sprong te durft te wagen


Maak je droom onrealistisch groot
Roei als een roeier met je rug richting toekomst
Twijfel niet, 
wek tot leven je droom


Tom

De ster moet schitteren
De ster bepaald 
Hij is het gezicht dus is de rest verplicht
te volgen 
Wat hij ook aanricht

De ster gelooft dat zijn baan
altijd om die van de zon zal blijven gaan
In aanbidding moet het volk met de ogen naar beneden
blijven staan

Wanneer een ster valt is er eerst ontkenning en ongeloof
Daarna wordt schuldbewust het licht gedoofd
Wat begon als een helder zuiver schijnen waaraan anderen zich konden warmen 
eindigde met een krantenkop in de armen van gendarmen

Weg met de ster en weg met het oogverblindend wit!
In je eigen licht geloven mag enkel als je als een God kunt zijn
Dat betekent zonder overtreding spelen of anders toe kijken
Langs de lijn..

Illusie

Alle Goden, alle hemels en elke hel bevinden zich in ons lichaam en in ons hoofd.


Ze zijn het resultaat van onbegrip, de optelsom van ons bewustzijn. 


Wij zijn geëvolueerd tot wie we zijn, maar het begrijpen van het leven is te groot voor ons kleine brein.


Wij zijn van doel beroofd, en daarom gedoemd om te dolen in onze zelfverzonnen realiteit.

Wanneer de instituten en leiders van onze samenleving niet langer de waarheid vertellen moet de waarheid van kunstenaars, filosofen en ‘moedige’ mensen komen. 
Laat je gelden, durf je te tonen.

Slaap

Ik lig in de armen van de liefde
Luisterend naar de regen achter het raam
die over verlaten straten praat

Was de ochtend maar de eeuwigheid
dat moment net voor het licht wordt
waar koren over zingen

Zonder tijd en zonder bewegen in stille rust delen
twee zacht ademende lichamen een ritme
Een langzaam monotoon lied
met vingers die heel licht akkoorden spelen
op mijn huid

De regen buiten speelt de bas en de drums
Wanneer ik besef dat binnen
het geluk over me waakt
Ze toont dat ze bestaat

De veilige muur van water verdwijnt langzaam in de verte
en terwijl de wind naast me de gordijnen kust
val ik in slaap.
Eindelijk, voor het eerst sinds lange tijd

Vind ik rust


Dreams

We are the stuff that dreams are made of
After a life well lived our bodies go to sleep
and our minds wander off
But our souls go on and live forever more

So, live well
and follow your dreams
Make your life worthwhile
Mend what is broken
Share your love with friends
and never, ever leave what really matters unspoken


Verdwaald

Verdwaalde lichamen
niet meer in staat te omarmen
Hun geest onderdrukt
Van hun bewust zijn weggevlucht

Starende blikken kijken dwars door je heen
Ze zien je niet meer, te ver heen 

Ze laten zich gaan en geven gewillig hun lichaam
Vergeten en verloren hoe het was
Leven in een spiegelbeeld van scheurend en snijdend glas

De een wil verdoofd worden
Weg van het dagelijkse lege lijden
De ander wil alles weten en wil per se wakker blijven

Misschien zijn beiden
op de vlucht
voor het onvermijdelijke

Wanneer je met de stroom mee zwemt 
zul je altijd denken dat je een goede zwemmer bent

Het zijn echter degenen die tegen de stroom in gaan

Zich volledig geven durven en een ander alles gunnen
Die zonder het zelf te beseffen, het beste zwemmen kunnen

Storm

Herken je die vreselijke emotionele en frustrerende storm die iedereen ooit moet doorstaan? De trigger was wellicht een uit de hand gelopen ruzie tussen jou en je geliefde. Opgeladen en vol adrenaline was je al door iets ogenschijnlijk onbeduidends als een negatief ontvangen Facebook post. Of was ‘t het deprimerende nieuws op tv tegelijkertijd met je teveel eisende baan?
Voelde je je al langer niet op je plaats,
jouw plek in de wereld en laten sommige gedachten je maar niet los?
Zodat de rol die je speelt je steeds meer moeite kost.

Geleefd door sociale regels en de dwang van het geld, de huur, schulden en toekomstplannen die opeens slechts voor de bühne lijken te zijn. Herleef dan nu dat moment dat je emoties het wonnen van je ratio. Veel vaker dan je wilde en toegeeft kon je het niet laten om tot het gaatje te gaan. Jouw gelijk halen ten koste van alles. Weet je nog hoe je je voelde?

Eerst werd je boos en toen je boos was haatte je en toen je haatte was je veroordelend en toen je veroordelend was, werd je jaloers. Door je jaloezie voelde je je bedreigd en daardoor voelde je afgunst. Erger dan je ooit had beleefd. Je wilde wat die ander had, iets wat die ander jou nooit geeft. Vervolgens werd je onzeker en doordat je je zo onzeker voelde werd je gedrag mens en vriend onwaardig. Je gedroeg je schandalig en dat maakte dat je jezelf als het ware vergiftigde.

Het knagende gevoel in je buik, de druk in je hoofd en de verstijving van je spieren. Je werd letterlijk ziek van alle negatieve emoties en gevoelens. Je ging je heel erg slecht voelen. Maar, ondanks het slecht voelen bleef je doorgaan met de discussie verhitten terwijl je jezelf en deze woordenwisseling juist af had moeten koelen. Was je aan het winnen? Zou een Pyrrhus overwinning je werkelijk helpen? Was dat je doel? Nee, want je wist dat het allereerste nog komen moest; het schuldgevoel.

Als een verslaafde kon je niet stoppen want je moest en zou de koek helemaal eten. Je wilde alle pillen slikken en doorgaan tot je niet meer verder kon en jezelf misselijk zou vreten. Je moest en zou je lichaam stimuleren met chemische stofjes, de rush, de thrill, als een verslaafde die steeds weer de spuit in z’n arm duwt kon ook jij niet stoppen. Een doorgeslagen donkere versie van jezelf die geen enkele tegenspraak duldt, ondanks alle pijn en stress die je gedrag en woorden veroorzaakten.
Waarom? Omdat je lichaam verslaafd is aan jouw gedachten en keer op keer opgeroepen gevoelens. Je kon de dwang en wens om wederom dat oh zo bekende gevoel te krijgen dat al jaren jouw ‘zelf’ is en jouw identiteit, niet tegen houden.
Jouw veronderstelde ik zit ingeblikt.

In een zwarte doos, omringd en beschermd zit je samen met je eigen emoties in een gevangenis. Zij begrenzen jouw groei. En je blijft uit vrije wil in deze cel omdat je denkt dat dit is waar je hoort. Je lichaam heeft het nodig hier te zijn.

Toen je chemische brein alle emotionele peptiden activeerde en daarmee je interne chemie veranderde, creëerde je neurale paden die geassocieerd zijn met eerder beleefde gelijksoortige herinneringen. Jij zelf vormde deze staat van zijn, jouw ‘state of mind’, door een gevoel. Je moest en zou het herleven, want het zal je die verslavende chemische stofjes geven en alles had je hier voor over. Ruzies, eenzaamheid, twijfel, wanhoop en pijn.
Je lichaam werd een op hol geslagen paard. Getriggerd door pijnlijke herinneringen en genen, waar je zo gewend aan bent geraakt, moet je blijven rennen. Steeds sneller en harder. Je. bent. verslaafd.

Je diepste gedachten blijven tegen je zeggen dat je pijn moet lijden. Dat jij geen liefde verdient, dat je niet goed genoeg bent misschien. Jouw lichaam is zo aan deze houding en daarmee alle bijbehorende chemische stoffen gewend, dat het je ‘basis gevoel’ is geworden. Je lichaam denkt er steeds naar terug te moeten keren. Net als die verslaafde zul je het nooit leren.
Je laat weer die hevige vloed aan emoties binnen van je oude zelf, gevoelens die je definiëren, tenminste dat denk je. Want ze maken je toch tot wie je bent, niet dan? Steeds weer dezelfde patronen en problemen herhalen zich in je leven. Een verslaafde aan je eigen gedachten die een pijnlijke lus vormen door steeds weer hetzelfde te verwachten, jouw aangenomen waarden en normen.
Je omringd je door gelijkgestemden die zelf ook niet veel verder komen. Verstrikt en vastgelopen roepen ze hard gelukkig te zijn of op de juiste weg. Een weg die eigenlijk het pad van anderen is en je beloopt die helder verlichte laan enkel omdat de mensen om je heen ook die kant op gaan.

Maar besef, veel van je gedachten zijn destructief. Wie jij ook denkt te zijn, je bent deze gedachten enkel zolang je ze toestaat. Je bent in een constante staat van survival terecht gekomen en je staat al veel te lang in deze overleving stand.’ Survival mode’ is door de evolutie enkel bedoeld voor een korte periode, maar toch blijven velen van ons hier langdurig hangen. Niet in staat uit die ‘mode’ te gaan.
De stresshormonen inmiddels een noodzakelijke drug voor hun lichaam.


Verander je gedachten en verander daarmee je gevoel. Leer te denken boven je emoties en zorg dat je brein en geest niet langer je lichaam beheersen en andersom. Jouw gedachten kunnen jou veranderen en ervoor zorgen een nieuwe ik te worden. Herzie waar je vóór staat of achter. Jouw emotionele reactie op de wereld hoeft niet boos of bang te zijn.
Jij kiest, het is jouw lichaam, verstand en brein en jij beslist waar je heen wilt gaan dit leven. Doe het nu want je hoeft nergens op te wachten.

Jij. bepaalt. jouw. gedachten.

Duizend

Er zijn duizend manieren om dood te gaan
er is maar één leven
Eén manier om je te geven

Alles of niets

Er bestaat geen veiligheid
geen betekenis
het is
wat het is
het is alles en het is niets

Laat los
het doen
het zoeken
Oneindige wijsheid valt niet te begrijpen
met een eindige geest

Het maakt niet uit of je aan kunt tonen
dat je hier ooit bent geweest
Enkel het ego dat een dansje doet
dat denkt dat het zich bewijzen moet

Licht, liefde, energie en jouw bewustzijn
aanwezig in al het leven
onafscheidelijk verbonden

toelaten

is de manier
het antwoord op je wens
ligt hier

De rest is verzonnen door de bange mens


Zee

Golvende lijven liggen intiem en warm bewegen oer als ooit en altijd en weer en nog een keer 
weer op en neer en steeds weer in hun eeuwig ritme richting strand 
Ze werpen zich ter aarde zonder stoppen.
In beweging zoekend naar bevestiging naar contact naar werkelijkheid
om terug te golven tenslotte 
in een zee van zijn 
waar alles goed is

De golven
stromen
Altijd
Onuitputtelijke energie 
en eeuwige tijd 

En de golven blijven
stromen
De golven blijven stromen


Zandkastelen

Dit handjevol zand in mijn hand bestaat uit zo’n 10.000 korrels
minuscule stukjes land
Ze zijn als de gedachten en dromen van mensen. Ze vallen vaak tussen je vingers door als vergeten ideeën en nooit uitgekomen wensen. 
Oneindig in hoeveelheid en onbegrensd krijgt elke droom een korrel.
Vele worden door de golven van de zee meegenomen naar de donkere diepte en vergeten. 
Andere spoelen weg door de regen

Heel soms geeft de korrel de gedachte door aan een dromerige strandganger, een wandelaar of iemand die even uitrust op een bankje naast een veld.
Iemand die plots geïnspireerd een idee krijgt en het ook daadwerkelijk tot leven brengt, de droom aan alle vrienden doorverteld
Iemand die met dit zand een kasteel gaat bouwen, met de wetenschap 
Dat elke korrel telt
Dat elke korrel telt

Weet je nog? Wij samen kastelen bouwen
Wij kunnen alles! Ja! Met opgestroopte mouwen
Geen doel te groot, het dorp ons veel te klein
Ons zandkasteel dat blijft, tot in de eeuwigheid
tot in de eeuwigheid
Met alle adem in mijn lijf
maar ons zandkasteel dat blijft
Tot in de eeuwigheid

Geluk

Kies het leven waar je van houdt
Houdt van het leven dat je kiest
Geloof in mensen ongeacht of zij in jou geloven
Zelfs als je nog wat angstig bent, durf. jezelf. te. tonen

Zorg dat er een fel licht op je schijnt
Zo fel dat je verleden in dat licht verdwijnt
Weet dat de toekomst een heel wegennet van kansen is
Jouw licht als een baken voor anderen, net zo tastend in de duisternis 

Begrijp dat liefde je niet overvalt
Het is geen reactie van het onbewuste, maar een keuze en een taak
Zoek geen Heilige of dierlijke liefde, zoek geen partner op een paard
enkel om te pronken of zoenen

Dat zijn sprookjes en verzinsels die slechts onze bezitsdrang verbloemen

De werkelijke liefdesrelatie is niet iets wat je toevallig overkomt 
Het is ook geen verslavende drug 
Maar een samenwerking
Met als doel

Geluk


Waar vecht jij voor in dit leven?

Als je het de politicus vraagt zal hij antwoorden; “voor God en Vaderland”
Maar de waarheid, toont de geschiedenis, vooral voor zichzelf en achterban

Vraag het de zakenman,
maar die is druk met werken om winst te behalen
Bestaan er nog wel principes en idealen, 
of enkel wanneer er geld valt te halen?

Mensen rekenen veel te veel op ‘leiders’ die zich hebben ingegraven
in putten vol betekenisloze woorden
De greppel zo diep dat ze niets anders meer zien dan zichzelf

Waar vecht jij voor in dit leven?

Voor je geliefden en familie,
of ook voor anderen buiten je eigen kleine kring?
Ben je een wereldbewoner met wensen of een landbewoner met grenzen? 
Wil je leven tussen stenen muren of vrij in de verte kunnen turen?

Ben je als een kikker die enkel kort en nauw om zich heen kan kijken 
Of een vogel die met haar blik tot aan de horizon kan reiken?

Aan wie of wat wil jij je tijd en energie geven?
Waar vecht jij voor dit leven?


1000 Woorden

Ik, de man van 1000 woorden
Ik zoek en vloek en voel en doe
maar wat
Ik vlucht, ik vecht en ik vind zoveel

Van de wereld, van mensen en wie ze spelen
Ben zo bang dat ik nooit werkelijk vinden zal
Dat wat me rust moet geven
Wie ben ik en waarom?

Waarom moet ik steeds zo diep met al die vragen?
Waarom jaag ik weg die van me houden?
Waarom kan ik niet stoppen met rouwen?
Het gevoel ergens zo dichtbij te zijn en toch te ver om aan te raken

Ik
de man van 1000 woorden
weet het niet meer

Ik

Breek 

Alleen mijn gedichten komen te hulp
De juiste 1000 woorden 
redden me 

Deze keer


Woorden zijn als vlijmscherpe messen
Ze verwonden
Ze snijden
En steeds als je denkt geheeld te zijn
Zullen ze je opnieuw openrijten


Toeval

We bouwen ons leven op zoek naar zekerheid
zo min mogelijk weerstand, snakkend naar gelijkheid, 
ja, zelfs eentonigheid.
We willen allemaal gezien worden en ertoe doen.
De een wil veel geld, een groot huis, of op reis
Een ander is op zoek naar een hartstochtelijke zoen

Van een geliefde

Onze statische identiteit 
denken we, geeft veiligheid
Onze levensloop is, 
hopen we 
vol betekenis

Maar in werkelijkheid verwarren we onvoorziene omstandigheden,  toevalligheden
Die een ieder van ons ontmoet dit leven
met beslissingen 

Jouw en mijn verhaal bestaat eigenlijk uit talloze vergissingen

Jouw geschiedenis is niet dat wat plaatsgevonden heeft,
maar slechts dat wat de schipbreuken van oordeel en toeval heeft overleefd

Dus wees niet bang de volgende keer
wanneer je iets onvoorziens overkomt
Want het universum wil je iets tonen
Misschien zelfs wel belonen

Als je kiest voor de liefde en schoonheid
Voor een leven 
zonder spijt

(Met dank aan Maria Popova voor de inspiratie)


Stap

Verandering begint bij één
Eén stap
met één been 
Naar een kant die je nooit durfde voorheen

Verandering begint
met één gedachte
Door één keer iets anders van jezelf te verwachten

Net als bij mij en bij alle anderen
zal enkel nieuwe kennis en inspiratie je gedachten veranderen

Geluk 
Begint bij één
Eén stap met één been

Die stap 
bepaald vanaf nu hoe je verder leeft
Wat je krijgt als je ook geeft

Verandering begint bij één
Start meteen


Broos

Heb je een verlangen dat brandt
Wil je iets groots bereiken,
Durf je verder dan het zicht te reiken?

Weet dan dat je genegeerd en gesaboteerd zult worden
In geveinsde onverschilligheid zul je geen like meer krijgen
Want de spiegel is niet het voorwerp waar de meesten graag in kijken

Te pijnlijk 
Te vroeg zich laten bezwijken
Te makkelijk hun doel en betekenis niet belangrijk meer doen lijken

Opgegeven steun zoekend in omgeving bij soortgelijken
want voor hen voelt jouw kracht als een messteek 
Spieren doorgesneden 
Het hoofd allang niet meer opgeheven

Je bent wat je denkt
Je bent de vijf mensen om je heen
Je bent wat je leest
Je bent wat je het diepst wegstopt en het liefst vergeet

Bang
Boos
Teleurgesteld

Jouw reactie op de wereld is veranderd van open blik en open armen
Naar gesloten en besloten in een groep geslopen net zo boos en hun laatste laagje fatsoen is net zo broos

Anderen geloven in jou wanneer jij gelooft in jezelf
Wordt gezegd
Maar enkel wanneer jij ook anderen helpt

Maar het wantrouwen is groot
“Jij bent geen supermens” werd me gezegd
en
“Waarom kun je niet gewoon zijn?

De woorden doen me pijn
Ze ontkennen wie ik ben 
Want als er iets van waarheid zit in mijn werk moet deze vanuit de waarheid komen
Daden komen altijd vanuit je gedachten en persoonlijke dromen

Ik handel er slechts naar dus waarom wordt me dat gevoel ontnomen?
Omdat mijn handelen gelijk staat aan een spiegel voor anderen,
te bang om te veranderen?

Dus ontkennen of zogenaamd niet zien, geen gezicht verliezen
is de weg die de meesten kiezen

Maar ik heb een verlangen dat brandt
En ik blijf gewoon staan 
Met uitgestoken hand


Vallen

Ik kan best veel hebben 
Maar nu even niet
Dan is het er net een teveel
een tegenslag onverwacht

Door iemand waarop je rekende
Waarvoor je tekende 
een minuut geleden nog

“Weer een die niet voor mij gaat”
Zegt dat stemmetje in mijn hoofd
“Een die jou net zo makkelijk weer vallen laat,
de lucht uit je lijf slaat”

Ik ben blijkbaar niet meer dan een appje waard
Genegeerd en gesaboteerd door velen in mijn leven
Maar dat eigenbelang van jouw kwam toch hard aan

Ik kan best veel hebben
Maar nu even niet


Faalangst

Als de uitdaging daar is komt ook de angst
Die me vangt als een web dat verstopt op de loer hangt
Wachtend op dat ene ogenblik van heerlijke vrijheid 
en onbevangenheid

Wanneer ik mijn normale op de hoede zijn vergeet 
en geloof in mezelf en de mensen om me heen.
Dat geweldige ogenblik vol vertrouwen en verlangen
Het gevoel van gevonden bestemming met het hoogste doel

Dat geweldige moment van euforie wanneer iedereen met me mee lijkt te gaan
Het mij voor de wind gaat

Om dan plots toe te slaan en middels één zin of één woord van deze of gene
me weer twijfelen laat
Me weer die gewone ik laat zijn in plaats van de persoon die ik zo graag zou willen
Eentje zonder de bijbehorende dagelijkse twijfel en pijn
En hand voor me uitgestoken zonder te trillen

En voor ik het weet hang ik daar en schreeuw zonder geluid te maken op mijn aller hardst
Maar loopt iedereen om me heen
Alsof ik onzichtbaar ben
Ze dansen, ze lachen en allemaal zijn ze onuitstaanbaar aanwezig

Waarom?
Omdat ze niet willen zien want als ze zouden zien zouden ze lachen
Zonder ooit te stoppen 

Dat is de angst die mij tegenhoudt 
De angst om me werkelijk te tonen
De angst dat de wereld mij nooit zal belonen
om wie ik ben
Maar enkel om wie ik speel

Dat is de angst die na de uitdaging komt
En mij keer op keer met verwoestende kracht in mijn buik stompt
Angst die gromt als een monster uit een griezel film
Altijd aanwezig, 
onzichtbaar 
Grommend en dreigend op de achtergrond


Kopen

Sommige mensen denken het leven te kunnen kopen
Hun leven ingericht op gemak en op weelde, ze sparen, ze verzamelen
Maar een tuin met een hek hoog en veilig afgesloten
is voor een vogel nog steeds gewoon de aarde

Jouw bezit heeft geen enkele waarde
alles is vergankelijk, behalve dromen omgezet in onvergetelijke daden


Ding

Het woord ding komt van denken
Dat maakt een gedachte een ding.

Het heden is het enige ding
zonder einde
dus kun je bedenken;
de weg die je gaat is de weg die je ging.

Je beweegt op een bol die draait als een ring
om je vinger


Ik

Waarom denk ik dat alles over mij gaat?
Waarom spreken teksten mij persoonlijk aan?
Waarom begrijpt niemand wat ik echt bedoel?
Waar ik ben
Wat ik zoek
Wat is mijn doel?

Ik ben het centrum
hoe kan het anders?
Wie anders moet mijn centrum zijn?
Als enkel ik mezelf veranderen kan
waarom gaat het niet dan?

Waarom loop ik vast
in twijfel
in angst
in het dagelijkse gevecht om geld
om mee te mogen doen

is iedereen zo bezig met betekenis
of alleen ik?
Maar nu ik hier ben
kan ik niet meer terug
Die brug ben ik over gegaan

Nu volhouden dat dit geen depressie is, maar groei
Ja, groei
Doei
kus
Spreek je later