Notice: spl_autoload_register(): Argument #2 ($do_throw) has been ignored, spl_autoload_register() will always throw in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-content/plugins/goodbye-captcha/includes/MchGdbcLibAutoloader.php on line 33
Notice: spl_autoload_register(): Argument #2 ($do_throw) has been ignored, spl_autoload_register() will always throw in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-content/plugins/goodbye-captcha/goodbye-captcha.php on line 134
Warning: The magic method MchGdbcBasePublicPlugin::__wakeup() must have public visibility in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-content/plugins/goodbye-captcha/includes/plugin/MchGdbcBasePublicPlugin.php on line 44
Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the audioigniter domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-includes/functions.php on line 6260
Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the wpforms-lite domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-includes/functions.php on line 6260
Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the wordpress-seo domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-includes/functions.php on line 6260
Notice: Functie _load_textdomain_just_in_time werd verkeerd aangeroepen. Vertaling laden voor het neve domein werd te vroeg geactiveerd. Dit is meestal een aanwijzing dat er wat code in de plugin of het thema te vroeg tegenkomt. Vertalingen moeten worden geladen bij de init actie of later. Lees alstublieft alles over foutopsporing in WordPress voor meer informatie. (Dit bericht is toegevoegd in versie 6.7.0.) in /var/www/vhosts/erwinsteijlen.com/staging.erwinsteijlen.com/wp-includes/functions.php on line 6260 Gedichten - Erwin Steijlen
Gezien worden Door iemand die voor me gaat Iemand die in me gelooft Iemand die me ziet staan
Juist als ik het even zelf niet zie
Gezien worden en mij ondanks al mijn grillen steunen willen
Iemand die me nooit vallen laat
Die gezien worden wil met mij en met me praat tot in de avonduren laat
Gezien worden en diep durven gaan Een gezamenlijke waarheid vinden niet meer eenzaam in gedachten starend uit het raam
Iemand die luistert naar wat mij drijft Wat ik maak en wat me raakt en mijn dromen deelt Iemand die af en toe vraagt hoe het met me gaat
Gezien worden als bewijs dat ik besta Door iemand die voor mij het verschil maakt
Spiegelbeeld
Je kunt je eigen ogen niet zien Je ziet nooit je eigen gezicht Enkel het spiegelbeeld toont jouw blik
Je creëert daarom een beeld van jezelf met een strik Een vorm met een mening en wat eigenaardigheden die je presenteert als ik
Kijk en lees wat een ander ziet Jouw spiegelbeeld verandert niet
Die ik is jouw schaduw Altijd dichtbij, onlosmakelijk van jou en van mij Wanneer de zon hoog staat is ze klein, maar groot, als de zon daalt De schaduw van jezelf dan lang en uitgerekt Jouw angsten zichtbaar voor iedereen voor je uitgestrekt
Je kunt je eigen ogen niet zien en daarom heb je het zicht van een ander nodig om je bestaan te bewijzen om je ziel de weg te wijzen
Kijk een lees wat een ander ziet Jouw spiegelbeeld verandert niet
Wanneer je die ander werkelijk vertrouwt Zul je in die ogen zien wat je waard bent Dat je zonder schaduw naar het licht mag stromen als mensen samen één bewustzijn vormen
Kijk en verander Zie jezelf in het spiegelbeeld van een ander
Kijk en verander Zie jezelf in het spiegelbeeld van een ander
Klaar
Ik ben klaar met wie ik was Wie ik speelde om mee te mogen doen Klaar met het doen alsof Het rennen het jagen het bewijzen en nooit doel bereiken
Ik ben klaar met wie ik was de regels en het geschreeuw Klaar met wie ik zijn moest of dacht te moeten Het constante gebeuk van de vuisten van twijfel en angst op mijn gemoed
Waanzin en waarheid zo dicht bij elkaar Altijd dat gevoel van gevaar van strijd om gedachten van wat anderen van me verwachten
Ik ben klaar met wie ik was en het voelt alsof ik nu pas geboren ben
Vingers
Mijn vingers kunnen maken wat ze willen Ze doen alsof ze onsterfelijk zijn wanneer ze bevredigen, schrijven en voelen Mijn vingers kunnen je aanraken en warmte geven Steun bieden en vredig slapen of vechten als ze een vuist maken Ze kunnen breken Hart en bot
Deze vingers klinken als muziek en inspireren wanneer ze spelen Ze kunnen laten lachen en genieten Ze houden vast wanneer ze niet willen dat je gaat
Vingers kunnen zich met liefde om die van jou vouwen Vingers bouwen Vingers trouwen met ringen Ze vormen symbolen zonder geluid Echt, mijn vingers kunnen alles wat ze maar willen
Als ze maar stopten met trillen Als ze maar stopten met trillen
Avontuur
Eindelijk ben ik degene achter het stuur Eindelijk durf ik te zeggen Ik weet waar ik heen wil gaan Ik ben klaar voor mijn eigen avontuur
Eindelijk bepaal ik nu zelf naar welke kant ik wil Of ik zal springen, welk liedje ik ga zingen Want niemand gaat mij ooit nog dwingen Niet mezelf te zijn
En nee, ik laat geen traan Over vroeger of wat ik volgens de regels van anderen heb misdaan Ik ben klaar. met. die. waan.
Want nu neem ik plaats achter het stuur Klaar voor elk avontuur het leven me bieden gaat Want ik heb geen twijfels meer en alle energie is voor mijn eigen keuze deze keer
Ik zal er zijn voor wie me nodig heeft maar welke weg ik ga wordt alleen nog maar door mij bepaald Ik loop geen ander na
Eindelijk zit ik achter het stuur en rijd met goede moed en vol van vuur Terwijl ik hoopvol in de verte tuur Spreek ik hardop
Ik zit achter het stuur Ik beleef mijn eigen avontuur
Boodschap
Mijn leven is mijn boodschap Mijn daden spreken voor zich Of jij ze begrijpt of zien wilt ligt niet bij mij Mijn taak is
mij zijn
Mijn leven leiden zo goed ik kan Rechtvaardig en waardig op mijn manier Door liefde en creativiteit verbinden Daarom ben ik hier
Waarom?
Waarom ziet de één zonlicht en de ander schaduw? Waarom ziet de één jouw gezicht in de wolken en een ander gewoon wolken? Waarom ziet de één bloemen en een ander slechts onkruid? Waarom vindt de één de roep van een vogel schoonheid en ervaart ander die roep als schel en luid?
Iedereen ziet dat wat hij wil omdat opgesloten in het door jou gekozen model van je leven je enkel verwerkt wat het algoritme kan geven
Pas wanneer je de deksel open doet zie je de content Pas wanneer je je ogen opent zie je de wereld Pas wanneer je kijkt met je ziel en niet met je ego zie je een vriend een geliefde een lotgenoot
Pas wanneer je beseft dat je niets weet of ooit zeker zult weten en het mysterie omarmt dan misschien
Sta je open om je leven echt te beleven en alles te zien
Start
Omdat het niet meer brengt wat het bracht Omdat je vaart als een schip zonder vracht Omdat je een kerncentrale bent zonder kracht Omdat het niet meer is wat het was of wat je ervan verwachten mag
Omdat het niet meer brengt wat het bracht Omdat je stoppen moest met denken waaraan je dacht Omdat alleen jij kunt tonen hoe het werkelijk zat Omdat jij je blik kunt richten op de ochtend na de nacht
of daar in elk geval in geloven mag
Omdat je een ster was die enkel licht gaf overdag Omdat je te vaak doet wat een ander noodzakelijk acht Omdat je niet meer hard wilt maar verlangt naar zacht Omdat je smacht naar een hart zonder wens naar macht
Omdat het je nooit wat heeft gebracht
Omdat het niet meer brengt wat het bracht mag je veranderen en vandaag is een goed moment voor een nieuwe start
Liefde
Wanneer je van iemand houdt komt de liefde van jou
Als je met diegene bent, voel en ervaar je liefde Die gevoelens komen niet van de ander maar van jou, jij zendt en je ervaart dankzij dat contact in weze wie je zelf bent
De ander fungeert als spiegel voor jouw ware ik
Dat is liefde in een kort gedicht
Er is geen groter verdriet dan het breken van het glas Het verbrijzelen van de spiegel die jou jezelf laat zien Het verlies van contact met jouw pure en echte ik
Is verdriet daarom de andere kant van liefde misschien? en daarmee identiek, want ze is één; zonder verdriet geen liefde en zonder liefde geen verdriet
Die liefdesrelatie eindigt nooit, ze wordt enkel minder mentaal en meer essentieel Je verdriet wordt één groot helingsproces je gaat van veel
naar heel
Een liefdesrelatie is het oefenen in vallen Om na te pakken en ‘gepakt’ te worden weer durven loslaten en te beseffen dat je enkel door liefde jezelf kennen leert. Dat je ondanks al het verdriet je nooit je rug naar de liefde keert
Vuur
Ze brandt, ze verteerd en dwingt je tot een keuze De kokendhete vlam zoekt naar waarheid en enkel de moedigsten komen gezuiverd uit de strijd
Elke vorm van schijn verbrandt, als woorden die verdwijnen op een in de fik gestoken stuk papier
Te laat om te doven, te laat om je herinneringen te redden Het vuur eist al jouw energie om haar warmte te kunnen geven Om haar licht te kunnen tonen
Zo puur als het vuur dat ook jij eens bezat en naar snakt al een leven lang
Het vuur verwarmt dat heerlijke, verslavende bad van de liefde Een andere ziel toonde je de poort naar die bijzondere ruimte in je geest Net zoals daar, waar je ooit begon in het donker ogen gesloten liefdevol opgesloten
Maar het is jouw Vuur jouw reden jouw doel jouw zijn En ontdaan van alle lagen aangeleerd rest je niets meer dan een opgebrande muur
Nu, in jouw smeulende resten zie je wie je werkelijk bent Wat er over is gebleven zuiver en puur
Je mag nu hardop zeggen, onbevreesd, want je kunt je niet meer branden;
Ik. Ben. Het. Vuur Ik ben Vuur Ik ben
Ongeacht
Ongeacht hoe eenzaam je bent Ongeacht hoe geïsoleerd jij je voelt Als je écht je passie volgt Als je meent wat je doet en doet wat je zegt
Zullen onbekenden jouw vrienden worden en komt er moois op jouw pad Ongeacht Ongeacht
(Dank Carl Jung)
Terwijl Ik daar Stond
De woorden die ik hoorde waren nooit door oren gehoord De beelden die ik zag nog nooit gezien door ogen Wat ik ervoer was niets waarvan mijn zintuigen konden getuigen Ja, het was, alsof ze me bedrogen, want ik wíst op dat moment. Meer dan ogen kunnen zien en oren kunnen horen
Die stem van binnen die van buiten lijkt te komen met gedachte woorden die maar blijven stromen en beelden die zich blijven vormen En terwijl ik daar stond zag ik meer dan woorden zeggen kunnen en begreep ik meer dan ogen zien
Boom
Als een boom gelaagd in jaren pel ik mezelf af tot op het bot
Daar vind ik de ware mijn ik zo ver verstopt Want wie weet waarom ik hier ben en wie ik zijn moet als mijn ogen niet zichzelf kunnen zien
Al dat mij gegeven losgelaten loslaten alles wat ik heb niet meer van mij en nooit geweest
Ik wil niets nooit meer bezitten ik wil zijn mezelf en vrij
Als een boom één met natuur en aarde Zonder twijfel als een boom zijn Prachtig, sterk zuurstof gevend zonder beloning leven zonder vragen
Speel
Buiten op straat ga je een samenzwering binnen waar iedereen die je ontmoet zal zeggen; “Ik doe alsof ik geloof dat jij gelooft wie jij denkt dat je bent, als jij doet alsof jij gelooft dat ik geloof dat ik weet wie ik ben” Nou, doe je best Ga maar een mooi plot verzinnen dan mag je mee naar de hoofdprijs dingen
Waartijd
Waarheid wacht Ze wacht op ogen niet troebel en nat Op ogen zonder lust en verlangen
Ogen die kijken Ogen die luisteren Zuiver en zonder eigen belangen
Totdat jij Waarheid ontdekt is de wereld een onvolmaakte plek Ze speelt zich immers af in jouw hoofd
Kijk, luister en leer zonder wens en zonder hoop dan vind je haar want ze wacht Waarheid heeft alle tijd
Waarom?
Waarom ik jou vraag hoe het met je gaat, maar jij niet meer aan mij? Waarom ik steeds mijn best doe om diep te gaan, maar jij liefst aan de oppervlakte blijft? Waarom ik blijf proberen, want blij om je te zien, omdat ik de waarde van vriendschap begrijp, is dat de reden misschien?
Waarom je niet recht in mijn ogen kijkt en ik voel dat je me ontwijkt? Waarom gingen wij samen zo vaak weg dan en deelden we plezier? Of lag het aan de nachtelijke uren, de drank en het andere vertier? Waarom loop ik op een feestje lachend naar je toe, maar jij nooit meer naar mij? Waarom voel ik je ontwijken en je lichaam verstijven? Wanneer ik je aanraak gaan je armen naar je zij
Op mijn posts geen reacties, geen hartjes of een like En ook in whatsapp van jou geen aandacht meer voor mij Ben ik uitgezet? Mag ik niet meer gezien worden en doe je de handen voor de ogen? Niet in staat, niet de moed om me de waarheid te zeggen Ontkennen, natuurlijk, maar toch is dat precies wat je doet
Dus vraag ik het nog een keer, maar verwacht geen antwoord meer “Hey, hoe gaat het met je?” “Ja ,héél goed” zeg je snel voordat je je omdraait en een ander warm begroet. Ik blijf alleen staan en doe net alsof het me niet raakt Alsof jij me niets meer doet
Regels
Regels ontnemen je de adem langzaam maar zeker zul je stikken De zucht naar veiligheid berooft de vrijheid Ze geeft ruimte aan status en macht creëert een negatieve kracht. Verstopt achter je bezit en hoge hekken heerst enkel nog de angst dat iemand jouw spullen wegnemen kan
Je isoleert Je vertrouwt niemand meer Vrij zijn betekent geen baas hebben niets en niemand die jou reguleert Dat systeem van zogenaamd leiderschap is gebaseerd
op wantrouwen
Want wie kun je nog vertrouwen als je bang bent van je zelf? Te bang om te beslissen
Ook als jij de baas bent of die baas denkt te zijn is het slechts een prachtige cel waarin je leeft Een succesvolle aangemeten identiteit die leidt naar eenzaamheid
Hoe je het ook bekijkt en hoe hard je het tegendeel ook bezweert, hoe je het wendt of keert
Regels zijn verkeerd
Zwarte Vogels
Zwarte vogels vallen neer in het water om me heen
Ze bewegen niet meer Geen geluid enkel stilte ook het water spreekt niet Doodzwijgend, stil tot aan de horizon
Zwarte vogels, tientallen die allemaal vallen in het water om mij heen
Ik voel geen angst maar onrust en verwarring We moeten eerst sterven om opnieuw te mogen Elk eind een nieuw begin Zwart versus wit Dood versus licht
Zwarte vogels om me heen Ze vallen allemaal neer Droom ik of betekent het meer?
Behalve die zwarte vogels om me heen zie jij die ook of zie ik ze alleen?
Als je een geest koestert wordt deze alleen maar groter
Oorlog
Kapot geslagen gesloopt verdwenen liefde einde hoop Bommen drones techniek van dood weggevaagd elke kinderdroom
Opgejaagd door wraak en haat van ooit, van toen Gods naam misbruikt in bloed Kinderen door wapens opgevoed
Lijnen getrokken in Aarde door ontmenselijkte lichamen Het monster losgelaten doodwensen het resultaat van politieke grenzen
Einde vreedzame welkom eenzame Kapot gebroken mensen
Alles
Ik ben niemand en ben alles Ik ben leven en ben dood Ik moet leren en mag geven Ik mag klein en ik mag groot
Ik zie mezelf door de ogen van een ander en die ander ziet door mij Verbonden in ons lot verbonden dat zijn wij
Mijn pad ligt open net als dat van jou Elke kans is waar Er is niets waarvan je gered moet worden Alles om je heen alles wat je ziet, voelt, wilt en doet alles, dat ben jij
Klein
Klein zijn veilig en warm opgesloten zonder het te weten
Vrij zijn maar niet beseffen wat ermee te doen In het heden leven zonder wens iets te vergeten
Klein blijven de zoon van en de hand boven het hoofd Vertel me waarom dat niet meer kan
Vrij blijven van groot worden en toekomstzorgen Geen verleden dat je inhalen kan
Klein en vrij is de weg voor mij
Buik
Jij, die wil behoren tot de groep en daarom doet wat moet Gek genoeg willen we voldoen aan de eisen en regels maar tevens ons zelf zijn Uniek in geest en brein
Vanuit eenheid en incarnatie naar eenzaamheid en een leven lang zoeken naar verbondenheid die er altijd al was
Alle data aanwezig in ieder mens maar verstopt in het daglicht te fel voor ons om te zien misschien voor een enkeling
De rest is te druk teveel bezig met vluchten gaan we voor het vervangend gevoel van verlangen naar en hopen op
We vullen onze levens met zoeken en verzamelen van spullen om, als je er de moed voor hebt, achter te komen dat je je enkel open hoeft te stellen om mee te tellen
Dat één er altijd al was en ook altijd zal zijn maar je vindt geen waarheid in je aangemeten identiteit Jij bent, jij mag, je hoeft niets of alles
Eenieder die ooit werkelijk heeft gehouden van weet waar verbondenheid zich bevindt Je hoeft enkel de deur te openen en weg is de eenzaamheid einde strijd Terug in de warmte van de buik
Ik ben bang om mezelf te zijn in deze wereld van de schijn Echt, Ik ben bang om mezelf te zijn want, wie ben ik achter deze façade van meeloperij?
Gebroken
Gebroken één woord zoveel pijn onuitgesproken
Zoveel tijd onbenut Zoveel schijn Zoveel leugens en oneerlijkheid
Om mee te mogen doen
Waarom? To become whole again? Om te genezen van een ziekte aangeprezen slik je pillen
Om je gedachten te chillen maar ze pakken geen problemen aan Ze verdoven je bestaan zodat je door kunt gaan
Gebroken te zijn
“Laat een traan, opstaan, doorgaan, vergeet wat je dacht, denk niet zoveel na, laat gaan, laat gaan, denk er gewoon niet aan”
Gebroken of heel Wat is het verschil, en door wie wordt dat bepaald?
Ik ben gebroken, maar als niemand me aankijkt of vraagt hoe het gaat Als niemand me ziet Als niemand mijn liefde voelt of mijn verdrongen verdriet
Is heel dan niet eigenlijk ook gebroken? Is gebroken gewoon een deel van heel?
en moet ik mezelf breken om weer mee te mogen doen?
Unbelonging
Wat is er met me aan de hand? Waarom is meedoen zo moeilijk voor mij, maar speel ik het spelletje soms ook moeiteloos mee? Zinloos doorgaan als golven bewegend over zee
Het applaus nog steeds nodig Het geld maakt me blij Ik verwissel identiteiten als jassen die passen als huid op mij
‘Unbelonging’ niet horen bij ‘I long to be’ Daar zoek ik naar Van jij en ik naar wij Maar dit systeem van winnaars en verliezers is niet voor mij
Hoor ik nu automatisch bij de groep die er niet bij hoort? De groep die niet spoort De groep waar iedereen toebehoort die niet bij jouw groep kan, mag of wil?
Geassimileerd voel ik me Opgeleid tot niet mezelf zijn Trots eigengereid en tegelijkertijd dat knagende gevoel van eenzaamheid
Unbelonging In mijn buik In mijn hart In mijn mind
Doen
Wanneer je denkt de wereld te begrijpen door te analyseren moet je nog beginnen met leren
Wanneer je denkt het leven te kunnen kopen kun je enkel blijven hopen
De zin van het leven zit in jezelf geven door te
Doen
Jouw manier van Doen vind je wanneer je leeft en dat wat je beleeft doorgeeft wanneer je durft te
Doen
In creativiteit zit de hoogst haalbare versie van jezelf omdat je maakt, toont en deelt Maar maken moet vanuit je echte zelf, je ware ik niet vanuit ego of een aangeleerd trucje uit een marketing blik
Daarna is het niet meer jouw taak Jij hoeft niet te bepalen wat het een ander doet Die haalt eruit wat ie nodig heeft zodat de boodschap steeds weer voortleeft
Doen
Gaan staan met open armen als delen van het brood en drinken van de wijn
Doen
vanuit oprechtheid, empathie en liefde Menselijke eigenschappen die ons
Doen
Samenwerken die ons één laten zijn
Ben Ik Goed Genoeg?
Ben ik goed genoeg? Ben ik mezelf of acteer ik dit leven Wat wil ik bewijzen en aan wie durf ik mijn vertrouwen te geven? Besta ik wel als ik niet mee doe? kan ik me onttrekken aan dit spel? Wat, als ik niet meer mee wil spelen? Kan ik zomaar uit de groep stappen? of wordt mijn account dan verwijderd, wordt mijn bestaan genegeerd en gesaboteerd? Krijg ik geen likes meer? Wat als ik in geen enkele box pas of geen box passend wil zijn? Ben ik goed genoeg Om mij te zijn?
Ons brein creëert de afgrond maar ons hart bouwt de brug Wij rennen achter een worst aan met een toekomstbeeld van succes en rijkdom. Pas dan denken we goed genoeg te zijn, daar ergens in de toekomst De werkelijkheid van het leven gedecimeerd tot betekenisloos plezier Lol hebben totdat je erbij neervalt.
Onze jeugd pleegt zelfmoord en onze vrienden slikken pillen Waarom zouden we dit willen? Daarom moet de mens bij zichzelf beginnen. Voor nieuwe gedachten zorgen Door nieuwe kennis en inspiratie op weg naar acceptatie en het daarna beter proberen laten wij het aan de toekomst leren door een collectief lichaam, geest en brein Laten we een goede voorouder voor onze kinderen zijn
Dit Moment
Wij mensen zijn een groep wezens die ons bewustzijn delen die oh zo graag onze harten geven en ook de routes van onze wegen van onze levensreis
geven we welwillend prijs
We zijn hier om te transformeren want onze energie blijft voor altijd bestaan nu zit ze toevallig in dit of dat mensenlichaam Energie is voortdurend
circulerend
De aarde is een bol, een ‘sphere’ en elke plek kan het middelpunt zijn
Jij
bent het middelpunt
Jij hebt alle mogelijkheden om een punt te maken om te doen wat je wilt met je tijd je kunt om alles vragen
Maar weet we zijn hier niet om ervaringen te verzamelen we zijn hier niet om dingen te verzamelen want hoeveel we ook verzamelen het zal nooit genoeg zijn
Wat je dit leven ook wilt Wat je dit leven ook wenst het zal altijd één adem verwijderd zijn van dit moment
Koop
Je koopt je in, in het leven Door mee te doen met met de rest en binnen de regels mee te streven wordt je beloond voor je discipline, je doorzettingsvermogen, je behaalde doelen en het overwinnen van je angsten, met het opbouwen van je eigen vermogen
Je koopt je in, in het marketingmodel van de tech en de wetenschap Deze hogepriesters van de nieuwe kerk doen geen spiritueel werk en jij, doet mee zolang je geen vragen stelt. Enkel het mee mogen doen, telt
Je ziet de wereld en haar mensen als een ding een ding dat streeft Een ding dat je intellect verklaard en een plekje geeft; De denkende mens denkt aan dingen en die dingen worden de basis van je kennis. Jijzelf, ook een ding dat je bestudeerd om te ontdekken; Wie is die vrouw? Wie is die vent?
Je koopt je in bij groepen en bij bedrijven Je koopt je in bij onderzoeken, maar je komt geen millimeter dichter bij wie je werkelijk bent
Je bent altijd één gedachte verwijderd van waar de actie is Omdat je over alles nadenkt. De reden van jouw eenzaamheid en je gevoel van vervreemding is, omdat je je verloren bent in je eigen geest, je eigen gedachten. En uit angst daarvoor, voor jezelf en waar je toe in staat bent koop je je in
Je koopt je in, in het leven Je zult er alles kunnen kopen, want alles heeft er een prijs maar wat je er niet vindt is liefde, authenticiteit en jouw persoonlijke waarheid
Denken leeft in de toekomst en het verleden Doen leeft in het nu Leven doe je in het heden Dus doe en doe het nu
Taal van Angst
Angst spreekt in de taal van de liefde Ze fluistert in je oor met logica en rede Ze gaat pal voor je staan en beschermt je met woorden als veiligheid en vrede Angst roept; Geef me symbolen, geef me objecten iets wat ik vast houden kan en waar ik voor mag vechten.
Angst zet je op een smal pad met eenrichtingsverkeer dat enkel leidt naar waar angst wil want angst heeft in het Hof van Eden al met dat appeltje geschild. Angst zegt; Ik wil alleen maar dat jij je veilig voelt en belooft je daarom alles, zelfs leugens onder ede
Liefde zegt; Je bént al veilig, je hebt werkelijk niets te vrezen Geef me enkel dit moment en ik toon je wie je bent
Angst laat je vechten voor je leven Liefde laat je leven in het heden
Je hebt altijd een keuze Beslis gewoon dat je niet langer met angst samen wilt leven
Eén
We zijn één en alleen
wij zijn veel een geheel
wij zijn niets en alles
wij zijn
jij bent
ik ben
Wij zijn allemaal een instrument
een doorgeefluik
een geluid
een stem
Wij zijn in wezen tegen ons zelf pratende wezens
Zoekende naar wat er zoekt
maar omdat we niet binnen durven vinden
zoeken we buiten in de vorm van dingen
Wij zijn onderweg
van ego naar ziel naar één
Wij zijn energie
en deel van het systeem
De rest is verzonnen
Gebakken lucht met wat licht erdoorheen
Liefde en Verdriet
Wanneer je van iemand houdt komt de liefde van jou
Als je met diegene bent, voel en ervaar je liefde Die gevoelens komen niet van de ander maar van jou, jij zendt en je ervaart dankzij dat contact in weze wie je zelf bent
De ander fungeert als spiegel voor jouw ware ik
Dat is liefde in een kort gedicht
Er is geen groter verdriet dan het breken van het glas Het verbrijzelen van de spiegel die jou jezelf laat zien Het verlies van contact met jouw pure en echte ik
Is verdriet daarom de andere kant van liefde misschien? en daarmee identiek, want ze is één; zonder verdriet geen liefde en zonder liefde geen verdriet
Die liefdesrelatie eindigt nooit, ze wordt enkel minder mentaal en meer essentieel Je verdriet wordt één groot helingsproces je gaat van veel
naar heel
Een liefdesrelatie is het oefenen in vallen Om na te pakken en ‘gepakt’ te worden weer durven loslaten en te beseffen dat je enkel door liefde, jezelf kennen leert. Dat je ondanks al het verdriet je nooit je rug naar de liefde keert
Hoe hard je ook gelooft in jouw ego Het Universum lacht erom
en dat moet jij ook doen
Heden
Leef je leven Laat het leven niet jou leven
Blijf geven Laat je kansen niet afnemen
Geluk bevindt zich altijd in het nu niet in verleden niet in toekomst
maar in het heden
Licht
Zet een felle spot op jezelf Zo fel dat je het verleden niet meer ziet en de toekomst slechts een beetje
Het licht zal een weg tonen, maar nog belangrijker dan dat; Je zult als een baken zijn voor mensen om je heen Aangetrokken tot het licht zul je samen met anderen de toekomst gaan veranderen
Geboorte
Jouw geboorte is niet eenmalig Steeds als je groeit en leert word je opnieuw geboren Jouw geboorte is een levenslang proces want steeds als ik zeg; Erwin 2.0 of 7.0 is er een nieuwe Erwin aan de ochtendgloren. Pas op het eind van je leven ben je volledig heel en helemaal jezelf. Tragisch feit is dat de meeste mensen sterven voordat ze volledig geboren zijn
Wind
Je hoort de stem van de wind maar je weet niet of ze komt of dat ze gaat
Je hoort de stem van een kind dat speelt en zonder zorgen midden in het leven staat
Je hoort de stem van je moeder en je denkt aan wie je was, ooit, toen, vroeger
Je hoort de stem van een vriend die fluistert zacht, heel dichtbij, dat na regen de zon weer schijnen gaat
Je hoort dat je tegen jezelf praat Je herkent de stem, maar kunt de woorden niet verstaan
Want de wind zwelt aan en aan en laat de woorden verloren gaan De wind, echt, ze roept jouw naam
maar je zult nooit weten of ze komt of dat ze gaat
Gedicht en muziek geschreven voor het Prinses Maxima Centrum (het kinderkanker ziekenhuis)
Geluk
Of je geluk vindt in het leven hangt af van de kwaliteit van jouw gedachten Geluk mag je nooit van anderen verwachten
Heb je een doel, heb je een brandend verlangen Blijf dan geloven en geef jezelf vrijheid om je dromen te volgen
Vrij zijn betekent dat ongeacht de pijn het negeren en saboteren, het gegarandeerde verdriet en alle twijfels
je toch de moed hebt om gelukkig te zijn
Begin weer bovenaan en lees opnieuw…
Souls love Ego’s don’t Be one See one Become one
IJs
IJs maak me vrij, toe ’tis gedaan, laat me gaan Maak me vrij, toe gun mij Een nieuwe start
Het geluid van krakend ijs onder mijn voeten klinkt als harten die breken. Gevoelens verstijfd en te lang op één plaats gehouden, als koud geworden emoties die de liefde een andere structuur hebben gegeven. Geen vlammende passie meer van hitsig spetteren, maar een bevroren genegenheid oersterk en tegelijkertijd teer.
Wanneer de zomer aanbreekt zal het ijs smelten en wie weet waar en wanneer ze eenmaal opgenomen door wolkenkonvooien, er haar liefde uit zal strooien.
Tijdens een zwoele regenbui ergens op een nog onbekende plek. Een eiland wellicht door een oude zeeman bewoont, die lachend het water van de Goden ontvangt en het universum bedankt.
IJs maak me vrij, toe ’tis gedaan, laat me gaan Maak me vrij, toe gun mij Een nieuwe start
IJs laat me gaan, toe Laat m’n handen los Laat me vrij Het IJs is te koud voor mij
Dus wanneer je gewicht het ijs doet breken Vergeet dan niet dat deze wonderlijke vloeistof, net als de liefde, noodzakelijk is voor ons en al het leven
Kalm
Onder de blik van een felle zon voer ik op een wild schuddend bootje over een zee volledig kalm. Mijn koers richting vaste voet, maar in mijn zoute ogen geen enkel zicht op land. Overal waar ik keek die blauwe rust om me heen, op wat kleine golven na die mijn gezicht verkoelde met zilte druppels zee Er was geen wind, er was niets dat mij zo wild schudden deed, dus wat is de reden van wat me zo beweegt?
Ik probeerde zo snel mogelijk aan wal te komen, want ik voelde dat onder die kalmte ook een verwoestende kracht lag en een diepte die ze mij niet wilde tonen. Toen begreep ik plots dat ik zelf mijn bootje aan het schudden en wankelen bracht. Me nauwelijks staande houdend dreigde ik zelfs te kapseizen
Ik, was de reden van het dreigend zinken en niet een ander, de zee of de wereld om me heen. Het waren woorden die ik opving, die tot me kwamen en me deden bedaren Me beseffen lieten dat ik niets te bewijzen had, maar vrij mag varen. Dat de zee mij alle kansen bood
Daarvoor, kalme, krachtige zee is mijn dank groot
Vrij
Ik ben mijn hart en ik wil alles geven in dit ogenblik nu, op dit moment
Mijn brein oordeelt echter en houdt me tegen laat me niet vrij bewegen
Identiteit
‘Depression is your identity getting caught’
Depressiviteit is wanneer je identiteit gevangen blijkt Wanneer jij jouw zelf gevangen zet in de groep waarin je fungeren moet. Jouw rol spelen lukt niet meer De pijn geeft aan, Deze identiteit? Nee, dat ben ik niet meer
De angst die vrijkomt is bedoelt om jou te helpen Je lichaam geeft aan tot hier is waar ik kan gaan
Maar weinigen luisteren denkend dat de stem van binnen van een ander is Vluchten naar veiligheid, een coach, een pil Om uiteindelijk vol schaamte terug te keren. Niets geleerd
Uit ‘vrije wil’ weer naar de hel van de cel
Je zit vast, maar de gevangenschap is jouw eigen keuze en niemand behalve jij voert die eenzame strijd
Alleen jij hebt de sleutel van de deur naar vrijheid
Symptomen tonen maar de werkelijke pijn bevindt zich daar waar je niet durft te komen Ga, daar waar je niet durft en je moed zal je belonen
Vergeet de symptomen ze tonen dat we te ver gegaan zijn in het vluchten voor de pijn. De angst om onder ogen te komen wie we werkelijk zijn achter de façade van meeloperij
Symptomen, symptomen Het enige dat we behandelen en op tv mag komen zijn symptomen van een mens die zich God waant en het leven wil kopen
Reis
Ik ben nog steeds een kind dat zich verwondert over de mens en waar de wereld zich in bevindt Ik denk na, zeker teveel, maar kan het niet stoppen want enkel hier zijn en leven in weelde is voor mij niet voldoende
zodoende
Filosofeer ik en zoek naar antwoorden speel mijn akkoorden schrijf mijn gevoelens en ideeën op rijm en hoop ik dat jij met me mee reist
Wat heb je aan leven zonder het te beleven? Waarom slechts overleven in saaie, identieke dagen en door angst niets durven ondernemen? Waarom zou je zo willen leven?
En toch is dat precies wat zovelen doen
Wanneer je sterft
voordat je sterft
dan sterf je niet
wanneer je sterft
Vriendschap
Als ik in het donkerste uur weer eens de grens op zoek onverwacht opkijk naar ogen die naar me lachen Ze me beseffen doen dat ik niet alleen hoeft te zijn wanneer ik het nodig heb ze op me wachten
Ogen met oprechte raad zonder oordeel voor me klaar
Doorgrond die ogen Soms zullen ze tranen en me dichtbij bij laten Dichter dan een ander ooit was
Wellicht zal ik dan weer glimlachen Denkend aan gedeelde tijd ooit doorgebracht Puur en vol levenskracht zonder twijfel anders dan deze nacht
Echte connectie overwint ook die gitzwart donkere Ze verdrijft de angst en eenzaamheid en geeft hernieuwde moed
Een echte vriend blijft en loopt nooit weg, juist dan niet Een echte vriend is daarom wat ook ik zijn moet
Wanneer in de ochtend het licht weer schijnt en de donkerte langzaam uit mijn hart verdwijnt
Wanneer een ander lijdt en jij je ogen daarvan afwendt zal jouw ‘geluk’ gebaseerd zijn op angst Jij bent het bangst
Vertrouwen
Vertrouw ik mezelf? Vertrouw ik mezelf toe aan het onbekende? Kan ik de natuur en de wereld om me heen volledig vertrouwen zonder enig voorbehouden? Kan ik mijn hele hebben en houden toevertrouwen aan een natuur zonder baas?
Wil ik groeien dan moet ik geloven in mezelf en in een Universum dat me gewoonweg loslaat
Elk systeem gebaseerd op hiërarchie is gebaseerd op wantrouwen En leven in zo’n systeem is uiteindelijk gedoemd tot falen Het is enkel geschikt voor mensen die er iets weg willen halen
Vertrouw ik mezelf genoeg en kan ik de hoon en het onbegrip aan? Kan ik rechtop blijven staan als ik nergens meer heb om te gaan?
Kan ik op mezelf bouwen Gaat het Universum me helpen Kan ik daarop vertrouwen?
Tijdelijkheid
Alle hoop en alle mooie dromen Alle zaken en alle mensen waar we om geven vervagen
Alles is tijdelijk en zelfs de aarde en de zon zullen uiteindelijk verdwijnen in het oneindige niets
Elke actie voortdurend tot sterven gedoemd Elk ding dat je doet, onderneemt of benoemd stopt
Toch is er de wanhopige hoop Heel even, maar steeds opnieuw dat er meer is en dat iemand begrijpt voor welk doel we werkelijk leven
Tijdelijkheid is precies wat het zijn moet denk ik voor ieder van ons voor elk tijdelijk levend wezen
En terwijl alle hoop en alle mooie dromen Alle zaken en alle mensen waar ik om geef langzaam vervagen
Begin ik weer opnieuw
Dood
Hoe vaak mag je denken aan de dood Hoe vaak droom je je eigen einde? Hoe vaak kon je de trekker niet overhalen, maar was het toch leven dat je besloot?
Hoe vaak al was je klaar met de last Hoe vaak schreef je dodelijke woorden onder druk van je geest? Hoe vaak begon je opnieuw en kreeg je weer moed, ondanks de ondraaglijke leegte van de wereld om je heen?
Zijn we gezegend of vervloekt met een geweten en een bewustzijn een wel denkend brein? Vertel me hoe ik niet denken moet Vertel me wat ik zoek Geef me een reden zodat ik geloof in fout en goed In mensen In mezelf
Hoe vaak nog ga ik denken aan jou en besluit ik toch te willen leven? Wanneer is het genoeg? Hoe vaak nog besluit ik de trekker niet over te halen Wanneer komt het antwoord me halen?
Trein
Bij de meeste mensen loopt ie op een gangetje, bij velen staat hij stil, vastgelopen op een dood spoor Bij anderen is de trein ontspoort, of reed ie zonder stoppen door.
Sommigen zien niets anders dan hun eigen coupé, anderen weer kijken hun hele leven door de ogen van een ander mee. Enkelen staren stilzwijgend door de ramen naar buiten, langzaam gaat voor hen de tijd. Zij ervaren de voorbijrazende wereld enkel als troebel zicht en dof geluid. Het loeien van de wind hun belangrijkste zintuiglijke realiteit.
Angstige mensen klampen zich vast in volle vaart, maar er is niemand die ze binnen laat. De moedigsten springen ervoor in een laatste wanhoopsdaad de trein te stoppen maar nee, de trein raast door en door en door en door
Plots klinkt een fluit en schrik ik op uit mijn gedachten. Ik kijk om me heen, even niet wetend waar ik ben. Dan voel ik een schok die ik na een ogenblik herken. “Ah, de trein..”, zeg ik fluisterend tegen mezelf “we vertrekken weer”. Terwijl ik de gezichten buiten zie vervagen en de wereld een lange streep wordt besef ik dat de trein beter dan ik, weet waar ik wil zijn.
En wanneer de trein ooit stil gaat staan, definitief stoppen met bewegen gaat Hoop ik dat het op de plek is, waar ik altijd al heen wilde gaan.
Dag
Op een dag zal ik sterven
Zonder spijt
over wat ik niet gedaan of nagelaten heb
Ik ging geen pijn uit de weg en liet geen vraag lopen
Op een dag zal ik sterven
met een lach
Geen verdriet geen angst
Maar met mijn ogen wijd open
Op een dag zal ik sterven
Met de hoop dat er nog iemand luisteren wil
naar mijn gedachten op papier
Want daarvoor was ik hier
Op die dag zal ik gaan
Ik zal sterven
zoals ik geleefd heb
Op mijn manier
Mooiste Mensen
De mooiste mensen geloven in schoonheid Ze zijn authentiek en ze volharden in hun zoektocht naar betekenis
Ze hebben de moed om risico’s te nemen Ze vertellen de waarheid en offeren zich op als dat nodig is
Ze zijn kwetsbaar ondanks al hun kracht Ze raken vaak gewond of zelfs gebroken want hun hart staat altijd open
Ze reiken een ander de hand maar accepteren geen grenzen
Dat zijn de mooiste mensen
Verlangen
Verlangen is wat de mens drijft Het is deze diepe emotie die de brandstof van ons leven blijkt Verlangen naar succes, verlangen naar macht, naar liefde en aandacht Verlangen naar geld om te kopen, verlangen te bezitten een ander of zaken van pracht.
Het verlangen belangrijk te zijn voor de wereld of juist voor die ene die je raakt en over je lichaam en geest vol verlangen waakt
Verlangen naar seks of verlangen naar kennis Naar betekenis en doel of samenhorigheid Verlangen naar verbinding en connectie zodat we niet langer eenzaam zijn.
Verlangen naar een leven zonder pijn Verlangen om te begrijpen waarom we verlangen en te beseffen dat we zonder verlangen geen mens meer zijn
Verlangen naar rust of naar applaus Verlangen is de weg naar geluk Want verlangen zet jou in beweging Verlangen geeft je kracht Zelfs verlangen naar de dood is een verlangen dat uiteindelijk mag
Verlangen is wat de mens elke dag weer drijft En op het einde is verlangen naar leven het laatste dat voor een mens nog over blijft
Wij scheppen ons zelf Wij bepalen wie we zijn Wij creëren een ik door leren en door lijden Sommigen door inzichten te verkrijgen
Wij, die af en toe door wilskracht of urgentie veranderen durven
Ons enige houvast is dat wij veranderen kunnen en een ander hulp gunnen Die vaak ook geven
Dat is het ook dan Het Leven
De rest zijn verzonnen verhalen Om ons bezig te houden Totdat de Dood ons komt halen
Nederland
Wanneer iemand me op een van mijn reizen vraagt waar Nederland voor staat, noem ik soms de molens en tulpen, de lange mensen of Sinterklaas, de dijken of de lekkere kaas.
Zeker vertel ik dat de Nederlander ondanks alle voorspoed graag klaagt en altijd wat heeft te wensen. Dat er op Texel meer schapen wonen dan mensen. Dat we liever fietsen dan lopen en dat we ’s avonds tv kijken met de gordijnen open.
De typische regels hier of juist het ontbreken daaraan, de vrijheid, onze openheid, de muziek, kunst en de prachtige taal die ons zoveel moois heeft gegeven. De grote verschillen in seizoenen waar wij Nederlanders, met de verwarrende naam ‘The Dutch’, elk jaar weer verlangend naar toe leven en tegelijkertijd op af geven.
Nederlanders houden van koopjes en van sparen. Van schaatsen en het eten van in elkaar gestampte aardappelen met groente. Van friet met mayonaise en beschuit met muisjes, oliebollen, poffertjes en haring met uitjes. Buitenlanders roemen onze spontaniteit en onze eerlijkheid, maar vooral die soms pijnlijke directheid die na een korte onzekerheid vrijwel altijd leidt tot vriendschap en duidelijkheid.
Wat er wellicht beter kan is het delen Één drankje en één bitterbal op een feestje is wat karig, maar toch vaak de standaard hier. Wij zijn zúnig.. behalve met het delen van bier.
“Zo gek als een deur, Nou breekt mijn klomp en De aap komt uit de mouw” Ik daag je uit, vertaal dat maar eens voor die toerist, staande met een biertje in plastic op Koningsdag, natuurlijk in de regen of in de kou
Wij, met die omstreden monarchie en beroemde tolerantie Ons polderen, het doorgeslagen plannen en op tijd moeten zijn, van Gogh, dance festivals en smartlappen zingen op het dorpsplein, Ons Calvinisme, draaiorgels, weilanden, coffeeshops, de eeuwige files en Rembrandt van Rijn.
Is het nou patat of friet? Met Kerst moet All You Need is Love! Frikandellen speciaal, verplichte verjaardagen zittend in kring en bovenaan de lijst onze heilige vrijheid van meningsuiting! Taal is de poort naar onze ziel. En ik besef ondanks al mijn klagen en zagen en dreigen met vertrekken naar zonniger oorden, dat ik heel diep verbonden ben met dit landje en die bijzondere ‘Nederlandsche’ mens. Ik kan het niet sterker zeggen en al kan ik niet spreken voor een ander, maar ik voel trots als ik zeg;
Ik. ben. een. Nederlander
Wij
We geloven We gedragen We worden
We beginnen We beminnen We bezinnen
We liegen We bedriegen We roepen
We twijfelen We lijden We zoeken
We spelen We bezeren We leren
maar
We veranderen zelden tot nooit
Ode
Jij bent mijn kunst voor elke dag
Om me uit te drukken en mezelf te tonen
Om in het reine te komen met mijn emotiesJ
ij weet, als geen ander, mijn welzijn te belonen
Jij, verjaagt mijn demonen
Jij bent mijn pil, mijn vaccin, mijn middel voor genezing
En als niemand me begrijpt of snapt hoe ik me voel
Dan luister ik naar jou, want jij weet elke keer weer precies wat ik bedoel
Je geeft me energie wanneer ik het zó hard nodig heb
Als ik nauwelijks meer durf te hopen, als ik vast lijk te lopen geef jij me inspiratie,want jouw kracht kent geen inflatie
Door jou word ik diep geraakt, maar je kalmeert me ook als ik me weer eens zorgen maak
Door jou ben ik socialer, alerter, gelukkiger, opwindender en sterker
Soms klink je groots, soms zacht, dan weer klein
Soms schreeuw je in mijn brein!
Jij weet precies waar ik nachtenlang over droom
Je geeft me de maat en heelt mijn pijn
Jij bent mijn rode en mijn witte wijn
“You were my first love, and you will be my last”
Jij, geeft me de reden om mij te zijn
Gezien Worden
Gezien worden Door iemand die voor me gaat Iemand die in me gelooft Iemand die me ziet staan
Juist als ik het even zelf niet zie
Gezien worden en mij ondanks al mijn grillen steunen willen
Iemand die me nooit vallen laat
Gezien worden wil met mij Die met me praat tot in de avonduren laat
Gezien worden en diep durven gaan Een gezamenlijke waarheid vinden niet meer eenzaam in gedachten starend uit het raam
Iemand die luistert naar wat mij drijft Wat ik maak en wat me raakt en mijn dromen deelt Iemand die af en toe vraagt hoe het met me gaat
Gezien worden Als bewijs dat ik besta Iemand die het verschil maakt
“Hoe hoger je vliegt des te kleiner je lijkt voor degenen die niet vliegen durven”
Woord
Wie geeft me een woord dat me beschutten kan? voor de regen en mijn dromen in de nacht Welk woord kan ik gebruiken dan? Een woord dat op me wacht
Een woord dat nooit een leugen was Niet besmet als een doodziek kind dat met me mee wil drinken uit mijn laatste glas Vertel me, welk woord is wél heilig dan als het niet dat ene was?
Ik zoek een woord alleen voor mij Dat met me mee vecht, zij aan zij Dat me verlost en me één keer niet mijn nachtrust kost
Een woord dat op me wacht wanneer ik me alleen voel Dat tegen me praat Een woord voor in de donkere nacht
Wie geeft me dat?
Rouw is schoonheid in een zwarte spiegel De achterkant met een donkere rand. Wanneer je schoonheid zien kunt leef je in het nu
Rouw is schoonheid van toen Een blik op verlies dat nog jaren pijn kan doen
Schreeuw
Wij zijn oer en puur verloren Diep van binnen zit nog wat verstopt en het schreeuwt om naar buiten te mogen
Je verbinding met de natuur met anderen en jezelf kwijtgeraakt Kapot gemaakt door regels en cultuur
Waar anderen beslissen hoe jij moet deugen Die eindeloze zucht naar veiligheid alsof de dood niet altijd wint Je bent omringd door specialisten van de leugen
Diep van binnen weet je dat het anders kan en anders moet Je bent een schakel in het proces geworden, onbeduidend als een mier zit je klem tussen ruziënde reuzen Je zit vast in een web van schulden, huur, hypotheek, werk en politieke leuzen
En overal die eindeloze machtsstrijd om identiteit. Er is helemaal geen kleur, er is geen ras of groepsidentiteit
enkel leven en levenstijd
Maar diep van binnen zit nog wat diep van binnen zit nog wat diep van binnen zit nog wat Toon jezelf, echt durf je dat? Schreeuw!
Maar toch maak je groot wat klein is en stop je Zo diep weg Dat wat oer en puur is Verloren Maar diep van binnen zit nog wat en schreeuwt Om naar buiten te mogen komen
We zien de wereld niet zoals ze is maar zoals wij zijn We zien een ander door ons brein en voelen alleen ons eigen verdriet Want wie, durft toe te geven wij de monsters zijn? Die onze kinderen laten lijden voor de glimmende wereld van de schijn We lijden voor de glimmende wereld van de schijn
Diep van binnen zit nog wat diep van binnen zit nog wat diep van binnen zit nog wat Toon jezelf, echt durf je dat? Schreeuw!
Diep van binnen leef je nog Iets is er nog over Hoe kan t anders Want waarom ben je hier bij mij terecht gekomen?
Iets denkt en doet zoals t zijn moet Diep van binnen zit nog wat Toon jezelf echt durf je dat? Want diep van binnen zit nog wat Toon jezelf, echt durf je dat?
Diep van binnen zit nog wie je was Schreeuw! Diep van binnen zit nog wie je was Schreeuw!!!
Markteconomie
Kijk naar de Aarde van een afstand en de mensheid is een Wij Wij mensen Allemaal samen één Het mens zijn een feit
Verdeel de Aarde in werelddelen en direct ontstaat er strijd, Wij tegen Zij Europa tegen Azië, Amerika versus Afrika, het Westen tegen het Oosten Wie is er beter? Wij of Zij?
Verdeel de wereld in landen en je ziet meteen de strijd; Noord-Amerika tegen China, Rusland- Oekraine, Israël- Palestina, Wij tegen Zij Nationalisme is een wedstrijd
In die landen wonen mensen, die wonen vaak in steden en weer is daar de pijn van strijd Rotterdam tegen Amsterdam, New York versus L.A., het dorp tegen de stad Wij tegen Zij Zij tegen Wij
De bedrijven in die landen concurreren, ons merk is beter en wij zijn rijker wij gaan als geen ander voor winst Wij tegen Zij
In die bedrijven werken teams en deze vechten een strijd tegen andere teams Wie is beter, wie verkoopt meer, Wie presteert? Wie heerst?
Wij tegen Zij
Sport verbroedert zegt men, maar echt enkel bij het juiste team mag je zijn. Maak je keuze, laat je zien. Schreeuw, roep, vecht Winnen is de weg en jij bent geen verliezer Nog niet misschien!
Wij tegen Zij
Binnen teams wil elk lid groeien, economisch en in status. Een strijd ontstaat wie er de baas is Wij tegen Zij, of beter gezegd; Wij is een Ik geworden Begonnen is de eenzaamheid
Gelukkig is er jouw gezin en jouw familie Maar niet iedereen blijkt blij met jouw harde werken en ook al sleep je zoveel geld naar binnen Jouw besluit meer te werken kost je levenstijd Je kunt dus niet bij de kinderen zijn Gevolg onbegrip en een strijd om het gelijk Jij tegen Zij Ik tegen Jij
Jouw kinderen zijn van een andere generatie weten zij veel wat het is om volwassen te zijn En wat overblijft ben Jij Alleen in je strijd Een IK die zo graag verbonden wil zijn
Dit is markteconomie Ze dwingt mensen tot strijd en eenzaamheid Tot winnaars en verliezers Wij tegen Zij Ik tegen de rest En zelfs Ik tegen mezelf
Want als ik niet win verlies ik mijn waarde mijn zelfrespect, mijn identiteit en doel op Aarde
Kalmte
Onder de blik van een felle zon voer ik op een wild schuddend bootje over een zee volledig kalm Mijn koers richting vaste voet, maar in mijn zoute ogen geen enkel zicht op land. Overal waar ik keek die blauwe rust om me heen, op wat kleine golven na die mijn gezicht verkoelde met zilte druppels zee Er was geen wind, er was niets dat mij zo wild schudden deed, dus wat is de reden van wat me zo beweegt?
Ik probeerde zo snel mogelijk aan wal te komen want ik voelde dat onder die kalmte ook een verwoestende kracht lag en een diepte die ze mij niet wilde tonen. Toen begreep ik plots dat ik zelf mijn bootje aan het schudden en wankelen bracht. Me nauwelijks staande houdend dreigde ik zelfs te kapseizen
Ik, was de reden van het dreigend zinken en niet een ander, de zee of de wereld om me heen. Het waren woorden die ik opving, die tot me kwamen en me deden bedaren Me beseffen lieten dat ik niets te bewijzen had, maar vrij mag varen Dat de zee mij alle kansen bood
Daarvoor, kalme, krachtige zee is mijn dank groot
Binnenstebuiten
Leeft de waarheid binnen of buiten?
Je moet buiten zijn om naar binnen te kunnen kijken en van binnen kijk je naar buiten
Buiten kun je je ogen sluiten om de wereld binnen te laten komen
Met je ogen dicht kun je binnen dromen en deze dromen kun je buiten tot leven te laten komen
Voel Iedereen kan leren schrijven, maar dat maakt je geen poëet Iedereen kan leren schilderen, maar dat maakt je geen kunstenaar Iedereen kan muziek leren spelen, maar raak je de juiste snaar?
Iedereen kan leren denken, iedereen kan geloven en iedereen kan weten Kennis, gedachten en geloof kun je kopiëren en imiteren We volgen en repliceren
Wij allemaal spreken andermans taal Voelen echter, kan niemand je leren
Voelen doe je alleen in eenzaamheid en neemt je over Wanneer je het toelaat is het jouw nieuwe start Enkel daar en enkel dan bestaat jouw echte ik
Voelen is momentum in een ogenblik Volg je hart Voel
Misschien
Hoe zou de wereld eruit zien als we niet in Goden maar in ons zelf geloofden? Hoe zou de wereld eruit zien als we geen leiders maar verantwoordelijkheid kozen?
Hoe zou de wereld zich voelen als jij jouw gedachten en gedrag veranderd? Hoe zou de wereld eruit zien? Beter misschien?
Jouw gedachten worden woorden worden daden worden zijn
Wie zou jij kunnen zijn zonder water bij de wijn? Hoe zou je eruit zien, als je deed wat je niet durft?
Beter misschien?
Jij bent de wereld en de wereld dat ben jij
Verander, doe het nu en benut je tijd
Ogen
Heb je ooit in de ogen van een wild dier gekeken?
Heb je ooit die rauwe oer werkelijkheid gevoeld? Een blik van kijken en zonder twijfel weten Leven zonder noodzaak van een geweten
Heb je ooit in de ogen van een wild dier gekeken waar je staarde in het verleden van jezelf en in een miljoenste van een fractie van een tel de waarheid zag?
Zonder de zelfverzonnen regels die ons leven zin zou geven
Ik keek in de ogen van God Heel even Maar het was genoeg om te beseffen dat diep van binnen ook ik nog een wild dier wil zijn
Ik zag de werkelijkheid en de hele wereld in alle eerlijkheid
Van ooit, van toen en nu Ik wilde rennen en vluchten en gillen maar toch bleef ik staan, ik kon niet gaan
Ik heb in de ogen van een wild dier gekeken en verlang sindsdien naar vrijheid, echtheid en rauwheid, zonder opsmuk en zonder regels
Die ene tel was ik de natuur Het leerde me alles wat ik nodig heb dit leven
Want ik heb in de ogen van een wild dier gekeken
Zien
Zie de wereld door de ogen van een ander Hoor, voel en beleef waar diegene pal voor staat Besef dat je niet alleen bent met al je angsten en onzekerheden Dat verdriet mag en pijn en twijfel zelfs moeten, omdat het leven ook daarom gaat
Daar liggen onze lessen, niet bij de successen Zie de wereld door de ogen van een ander Besluit om te luisteren en mee te kijken En wellicht zeg je dan; ja, ik verander! Ik zie de wereld door de ogen van een ander
Droom
De geboorte van een samenleving is de geboorte van lijden Elke ontmoeting betekent ook een afscheid Elke connectie gelegd komt ooit ten einde
Maar dromen leven voort Muziek, gedichten, beeldhouwwerken en schilderijen Ze inspireren miljoenen in alle tijden
Dromen kennen geen tijd en zijn daarom zo belangrijk Wijsheid opgesloten in steen of verf Bezongen liefde is gedeelde pijn
Rijmende woorden die je raken alsof ze van jou zijn Die een licht op je schijnen wanneer je je ogen sluit Dus leef voluit en Droom
Ja, Droom
Tijd, de een krijgt te weinig, de volgende doet er niet veel mee Sommigen geven het een ander Maar diegene beseft het niet eens Tijd, het meest waardevolle dat het leven je geeft Bedenk goed met wie je jouw tijd beleeft
Praat
Praat met me over het leven, over de dood. Over atomen en zwarte gaten de sterren en de maan. Vertel me over je kindertijd en de pijnen die je in je leven al hebt doorstaan. Vertel me je dromen, deel me je angsten. Gaat het goed of heb je nood?
Geef je bloot
Geef je bloot
Praat en laat me daar niet staan met “Alles goed”, “druk” of “z’n gangetje”
Praat en toon me wie je bent. Maak de onbeduidende zaken niet zo groot. Stop met je verstoppen als een kleuter met de hand voor het oog
Geef je bloot
Geef je bloot
Grot
Als kind tekende ik veel en trok me dan terug in een verbeeldingswereld vol fantasieën en dromen. Meestal schetste ik mezelf, zittend in een verstopte grot hoog op een berg, net onder de top en vandaar kon ik, in het geheim en veilig naar de wereld kijken die als het ware in een stoet onderaan de berg, aan me voorbij trok. Onzichtbaar en klein als een insect kon ik observeren. Een wereld die van er bovenaf bekeken er heel anders uitzag dan wanneer ik er tussen stond. Ik was er machtig want ik kon bommen afvuren als ik wilde en ik had een schietstoel bij mogelijk gevaar. Maar eigenlijk besloot ik daar dat niemand me mocht storen. Dat ik wellicht niet bij die groep vol drukte en kabaal wilde horen.
Toen ik later voor het eerst alleen woonde en vanuit het raam van die torenflat op de 16e verdieping naar het centrum tuurde, zag ik duizenden lichtjes en dacht; daar moet het zijn, daar is het leven, daar doen mensen wat ze willen, gelukkig en vrij. Ik vroeg me af, wanneer begint het leven dan voor mij? Eenmaal mijn liefde gevonden en duizenden uren samen met haar doorgebracht begreep ik dat dit de enige manier is hoe mijn gevoel te tonen en hoe ik anderen kan raken. Wat mijn waarde is hier op aarde. Mijn eerste optredens waren emotioneel zo geladen, ik ontplofte zowat en het publiek met mij. Ik gaf alles op die zes snaren. Pure emotie, hard, diep en intens. Zoveel energie en zoveel eenheid en zoveel liefde en altijd volledig in het nu, pakte ik mijn moment. Ik kon eindelijk iemand zijn. Ik voelde me een persoon, als mezelf werd ik erkent.
Eenzaamheid beschrijft vaak dat ene vergeten familielid starend door het keukenraam. Na de dood van opa vergeten door de rest. Enkel excuses komen nog langs in de zelfverzonnen drukte van het dagelijkse bestaan. Of die dame die steeds alleen haar hondje uitlaat, drie keer per dag en keer op keer weer hoopt op een gesprek met wie dan ook. Over iets zinnig liefst, maar het mag ook over het weer.
Nee, het gevoel alleen te zijn, met al je gedachten opgesloten in je hoofd. De twijfels en de strenge vragen komen bij mij het hardst binnen staande op een feest waar iedereen los kan laten, maar ik me vastgebonden voelen en juist het meedoen me bevreesd. Waar iedereen om me heen danst met elkaar verbonden, maar op de een of andere manier hoor ik er niet bij. Voel ik me niet vrij, maar juist bekeken en gedwongen op te geven alsof me enkel toegestaan wordt toe te kijken hoe alle anderen leven.
Ik verlang dan terug naar vroeger in het donker waar het veilig was en het licht van buiten te fel. Afgezonderd en in stilte denk ik dan; was ik maar weer kind, dan pakte ik mijn tekenboek en terwijl mijn moeder stond te koken en de geur van avondeten door de kamer trok, zou ik voor even weer verdwijnen, even volkomen gelukkig zijn en vol verbeelding tekenen in mijn zelfgebouwde grot.
Pasen
Ons lichaam bestaat uit zo’n 20 elementen De meeste daarvan komen van een oeroude ster of zon die door haar sterven weer nieuw leven liet ontstaan Haar dood voor jou en mij de levensbron
Pasen gaat over herboren worden Over naar jezelf kijken In de spiegel van je ziel
Om ondanks alle angst en pijn de moed hebben te veranderen Te durven sterven zelfs om een betere versie van jezelf te kunnen zijn
Als je de gedachten al hebt en ik weet, je hebt ze Zet ze dan op papier Laat ze bestaan en spreek ze hardop uit Geef. je droom. geluid.
Maar wanneer je pad gezien wordt en bewandeld ook door anderen Ben jij herboren Want energie en dromen gaan nooit verloren
Maak van je gedachten daden Met alle kracht die je bezit Je bent bezig met het maken van nieuwe nog nooit begane paden
Samen
Films, liedjes en gedichten gaan vaak over verliefd worden Over het vinden van die ene De prins op dat paard of de perfecte vrouw die door iedereen wordt nagestaard
Maar het geheim zit hem in de tijd daarna Waar je samen blijft groeien en grenzen gaat verleggen Altijd mogen zeggen dat je het even niet meer weet Je twijfel bij de ander durven leggen
Liefde is geen bezit Niemand is van jou hoezeer je diegene ook aanbidt Echt houden van is geven zonder terug te vragen en bereid zijn ook de pijn van de ander te dragen
Zelfs als alles slechts gebaseerd is op geloven en er dromen zijn die nooit uit gaan komen, Niettemin beloven, plechtig en zonder klagen, dat je met die ene elke sprong te durft te wagen
Maak je droom onrealistisch groot Roei als een roeier met je rug richting toekomst Twijfel niet, wek tot leven je droom
Tom
De ster moet schitteren De ster bepaald Hij is het gezicht dus is de rest verplicht te volgen Wat hij ook aanricht
De ster gelooft dat zijn baan altijd om die van de zon zal blijven gaan In aanbidding moet het volk met de ogen naar beneden blijven staan
Wanneer een ster valt is er eerst ontkenning en ongeloof Daarna wordt schuldbewust het licht gedoofd Wat begon als een helder zuiver schijnen waaraan anderen zich konden warmen eindigde met een krantenkop in de armen van gendarmen
Weg met de ster en weg met het oogverblindend wit! In je eigen licht geloven mag enkel als je als een God kunt zijn Dat betekent zonder overtreding spelen of anders toe kijken Langs de lijn..
Illusie
Alle Goden, alle hemels en elke hel bevinden zich in ons lichaam en in ons hoofd.
Ze zijn het resultaat van onbegrip, de optelsom van ons bewustzijn.
Wij zijn geëvolueerd tot wie we zijn, maar het begrijpen van het leven is te groot voor ons kleine brein.
Wij zijn van doel beroofd, en daarom gedoemd om te dolen in onze zelfverzonnen realiteit.
Wanneer de instituten en leiders van onze samenleving niet langer de waarheid vertellen moet de waarheid van kunstenaars, filosofen en ‘moedige’ mensen komen. Laat je gelden, durf je te tonen.
Slaap
Ik lig in de armen van de liefde Luisterend naar de regen achter het raam die over verlaten straten praat
Was de ochtend maar de eeuwigheid dat moment net voor het licht wordt waar koren over zingen
Zonder tijd en zonder bewegen in stille rust delen twee zacht ademende lichamen een ritme Een langzaam monotoon lied met vingers die heel licht akkoorden spelen op mijn huid
De regen buiten speelt de bas en de drums Wanneer ik besef dat binnen het geluk over me waakt Ze toont dat ze bestaat
De veilige muur van water verdwijnt langzaam in de verte en terwijl de wind naast me de gordijnen kust val ik in slaap. Eindelijk, voor het eerst sinds lange tijd
Vind ik rust
Dreams
We are the stuff that dreams are made of After a life well lived our bodies go to sleep and our minds wander off But our souls go on and live forever more
So, live well and follow your dreams Make your life worthwhile Mend what is broken Share your love with friends and never, ever leave what really matters unspoken
Verdwaald
Verdwaalde lichamen niet meer in staat te omarmen Hun geest onderdrukt Van hun bewust zijn weggevlucht
Starende blikken kijken dwars door je heen Ze zien je niet meer, te ver heen
Ze laten zich gaan en geven gewillig hun lichaam Vergeten en verloren hoe het was Leven in een spiegelbeeld van scheurend en snijdend glas
De een wil verdoofd worden Weg van het dagelijkse lege lijden De ander wil alles weten en wil per se wakker blijven
Misschien zijn beiden op de vlucht voor het onvermijdelijke
Wanneer je met de stroom mee zwemt zul je altijd denken dat je een goede zwemmer bent
Het zijn echter degenen die tegen de stroom in gaan
Zich volledig geven durven en een ander alles gunnen Die zonder het zelf te beseffen, het beste zwemmen kunnen
Storm
Herken je die vreselijke emotionele en frustrerende storm die iedereen ooit moet doorstaan? De trigger was wellicht een uit de hand gelopen ruzie tussen jou en je geliefde. Opgeladen en vol adrenaline was je al door iets ogenschijnlijk onbeduidends als een negatief ontvangen Facebook post. Of was ‘t het deprimerende nieuws op tv tegelijkertijd met je teveel eisende baan? Voelde je je al langer niet op je plaats, jouw plek in de wereld en laten sommige gedachten je maar niet los? Zodat de rol die je speelt je steeds meer moeite kost.
Geleefd door sociale regels en de dwang van het geld, de huur, schulden en toekomstplannen die opeens slechts voor de bühne lijken te zijn. Herleef dan nu dat moment dat je emoties het wonnen van je ratio. Veel vaker dan je wilde en toegeeft kon je het niet laten om tot het gaatje te gaan. Jouw gelijk halen ten koste van alles. Weet je nog hoe je je voelde?
Eerst werd je boos en toen je boos was haatte je en toen je haatte was je veroordelend en toen je veroordelend was, werd je jaloers. Door je jaloezie voelde je je bedreigd en daardoor voelde je afgunst. Erger dan je ooit had beleefd. Je wilde wat die ander had, iets wat die ander jou nooit geeft. Vervolgens werd je onzeker en doordat je je zo onzeker voelde werd je gedrag mens en vriend onwaardig. Je gedroeg je schandalig en dat maakte dat je jezelf als het ware vergiftigde.
Het knagende gevoel in je buik, de druk in je hoofd en de verstijving van je spieren. Je werd letterlijk ziek van alle negatieve emoties en gevoelens. Je ging je heel erg slecht voelen. Maar, ondanks het slecht voelen bleef je doorgaan met de discussie verhitten terwijl je jezelf en deze woordenwisseling juist af had moeten koelen. Was je aan het winnen? Zou een Pyrrhus overwinning je werkelijk helpen? Was dat je doel? Nee, want je wist dat het allereerste nog komen moest; het schuldgevoel.
Als een verslaafde kon je niet stoppen want je moest en zou de koek helemaal eten. Je wilde alle pillen slikken en doorgaan tot je niet meer verder kon en jezelf misselijk zou vreten. Je moest en zou je lichaam stimuleren met chemische stofjes, de rush, de thrill, als een verslaafde die steeds weer de spuit in z’n arm duwt kon ook jij niet stoppen. Een doorgeslagen donkere versie van jezelf die geen enkele tegenspraak duldt, ondanks alle pijn en stress die je gedrag en woorden veroorzaakten. Waarom? Omdat je lichaam verslaafd is aan jouw gedachten en keer op keer opgeroepen gevoelens. Je kon de dwang en wens om wederom dat oh zo bekende gevoel te krijgen dat al jaren jouw ‘zelf’ is en jouw identiteit, niet tegen houden. Jouw veronderstelde ik zit ingeblikt.
In een zwarte doos, omringd en beschermd zit je samen met je eigen emoties in een gevangenis. Zij begrenzen jouw groei. En je blijft uit vrije wil in deze cel omdat je denkt dat dit is waar je hoort. Je lichaam heeft het nodig hier te zijn.
Toen je chemische brein alle emotionele peptiden activeerde en daarmee je interne chemie veranderde, creëerde je neurale paden die geassocieerd zijn met eerder beleefde gelijksoortige herinneringen. Jij zelf vormde deze staat van zijn, jouw ‘state of mind’, door een gevoel. Je moest en zou het herleven, want het zal je die verslavende chemische stofjes geven en alles had je hier voor over. Ruzies, eenzaamheid, twijfel, wanhoop en pijn. Je lichaam werd een op hol geslagen paard. Getriggerd door pijnlijke herinneringen en genen, waar je zo gewend aan bent geraakt, moet je blijven rennen. Steeds sneller en harder. Je. bent. verslaafd.
Je diepste gedachten blijven tegen je zeggen dat je pijn moet lijden. Dat jij geen liefde verdient, dat je niet goed genoeg bent misschien. Jouw lichaam is zo aan deze houding en daarmee alle bijbehorende chemische stoffen gewend, dat het je ‘basis gevoel’ is geworden. Je lichaam denkt er steeds naar terug te moeten keren. Net als die verslaafde zul je het nooit leren. Je laat weer die hevige vloed aan emoties binnen van je oude zelf, gevoelens die je definiëren, tenminste dat denk je. Want ze maken je toch tot wie je bent, niet dan? Steeds weer dezelfde patronen en problemen herhalen zich in je leven. Een verslaafde aan je eigen gedachten die een pijnlijke lus vormen door steeds weer hetzelfde te verwachten, jouw aangenomen waarden en normen. Je omringd je door gelijkgestemden die zelf ook niet veel verder komen. Verstrikt en vastgelopen roepen ze hard gelukkig te zijn of op de juiste weg. Een weg die eigenlijk het pad van anderen is en je beloopt die helder verlichte laan enkel omdat de mensen om je heen ook die kant op gaan.
Maar besef, veel van je gedachten zijn destructief. Wie jij ook denkt te zijn, je bent deze gedachten enkel zolang je ze toestaat. Je bent in een constante staat van survival terecht gekomen en je staat al veel te lang in deze overleving stand.’ Survival mode’ is door de evolutie enkel bedoeld voor een korte periode, maar toch blijven velen van ons hier langdurig hangen. Niet in staat uit die ‘mode’ te gaan. De stresshormonen inmiddels een noodzakelijke drug voor hun lichaam.
Verander je gedachten en verander daarmee je gevoel. Leer te denken boven je emoties en zorg dat je brein en geest niet langer je lichaam beheersen en andersom. Jouw gedachten kunnen jou veranderen en ervoor zorgen een nieuwe ik te worden. Herzie waar je vóór staat of achter. Jouw emotionele reactie op de wereld hoeft niet boos of bang te zijn. Jij kiest, het is jouw lichaam, verstand en brein en jij beslist waar je heen wilt gaan dit leven. Doe het nu want je hoeft nergens op te wachten.
Jij. bepaalt. jouw. gedachten.
Duizend
Er zijn duizend manieren om dood te gaan er is maar één leven Eén manier om je te geven
Alles of niets
Er bestaat geen veiligheid geen betekenis het is wat het is het is alles en het is niets
Laat los het doen het zoeken Oneindige wijsheid valt niet te begrijpen met een eindige geest
Het maakt niet uit of je aan kunt tonen dat je hier ooit bent geweest Enkel het ego dat een dansje doet dat denkt dat het zich bewijzen moet
Licht, liefde, energie en jouw bewustzijn aanwezig in al het leven onafscheidelijk verbonden
toelaten
is de manier het antwoord op je wens ligt hier
De rest is verzonnen door de bange mens
Zee
Golvende lijven liggen intiem en warm bewegen oer als ooit en altijd en weer en nog een keer weer op en neer en steeds weer in hun eeuwig ritme richting strand Ze werpen zich ter aarde zonder stoppen. In beweging zoekend naar bevestiging naar contact naar werkelijkheid om terug te golven tenslotte in een zee van zijn waar alles goed is
De golven stromen Altijd Onuitputtelijke energie en eeuwige tijd
En de golven blijven stromen De golven blijven stromen
Zandkastelen
Dit handjevol zand in mijn hand bestaat uit zo’n 10.000 korrels minuscule stukjes land Ze zijn als de gedachten en dromen van mensen. Ze vallen vaak tussen je vingers door als vergeten ideeën en nooit uitgekomen wensen. Oneindig in hoeveelheid en onbegrensd krijgt elke droom een korrel. Vele worden door de golven van de zee meegenomen naar de donkere diepte en vergeten. Andere spoelen weg door de regen
Heel soms geeft de korrel de gedachte door aan een dromerige strandganger, een wandelaar of iemand die even uitrust op een bankje naast een veld. Iemand die plots geïnspireerd een idee krijgt en het ook daadwerkelijk tot leven brengt, de droom aan alle vrienden doorverteld Iemand die met dit zand een kasteel gaat bouwen, met de wetenschap Dat elke korrel telt Dat elke korrel telt
Weet je nog? Wij samen kastelen bouwen Wij kunnen alles! Ja! Met opgestroopte mouwen Geen doel te groot, het dorp ons veel te klein Ons zandkasteel dat blijft, tot in de eeuwigheid tot in de eeuwigheid Met alle adem in mijn lijf maar ons zandkasteel dat blijft Tot in de eeuwigheid
Geluk
Kies het leven waar je van houdt Houdt van het leven dat je kiest Geloof in mensen ongeacht of zij in jou geloven Zelfs als je nog wat angstig bent, durf. jezelf. te. tonen
Zorg dat er een fel licht op je schijnt Zo fel dat je verleden in dat licht verdwijnt Weet dat de toekomst een heel wegennet van kansen is Jouw licht als een baken voor anderen, net zo tastend in de duisternis
Begrijp dat liefde je niet overvalt Het is geen reactie van het onbewuste, maar een keuze en een taak Zoek geen Heilige of dierlijke liefde, zoek geen partner op een paard enkel om te pronken of zoenen
Dat zijn sprookjes en verzinsels die slechts onze bezitsdrang verbloemen
De werkelijke liefdesrelatie is niet iets wat je toevallig overkomt Het is ook geen verslavende drug Maar een samenwerking Met als doel
Geluk
Waar vecht jij voor in dit leven?
Als je het de politicus vraagt zal hij antwoorden; “voor God en Vaderland” Maar de waarheid, toont de geschiedenis, vooral voor zichzelf en achterban
Vraag het de zakenman, maar die is druk met werken om winst te behalen Bestaan er nog wel principes en idealen, of enkel wanneer er geld valt te halen?
Mensen rekenen veel te veel op ‘leiders’ die zich hebben ingegraven in putten vol betekenisloze woorden De greppel zo diep dat ze niets anders meer zien dan zichzelf
Waar vecht jij voor in dit leven?
Voor je geliefden en familie, of ook voor anderen buiten je eigen kleine kring? Ben je een wereldbewoner met wensen of een landbewoner met grenzen? Wil je leven tussen stenen muren of vrij in de verte kunnen turen?
Ben je als een kikker die enkel kort en nauw om zich heen kan kijken Of een vogel die met haar blik tot aan de horizon kan reiken?
Aan wie of wat wil jij je tijd en energie geven? Waar vecht jij voor dit leven?
1000 Woorden
Ik, de man van 1000 woorden Ik zoek en vloek en voel en doe maar wat Ik vlucht, ik vecht en ik vind zoveel
Van de wereld, van mensen en wie ze spelen Ben zo bang dat ik nooit werkelijk vinden zal Dat wat me rust moet geven Wie ben ik en waarom?
Waarom moet ik steeds zo diep met al die vragen? Waarom jaag ik weg die van me houden? Waarom kan ik niet stoppen met rouwen? Het gevoel ergens zo dichtbij te zijn en toch te ver om aan te raken
Ik de man van 1000 woorden weet het niet meer
Ik
Breek
Alleen mijn gedichten komen te hulp De juiste 1000 woorden redden me
Deze keer
Woorden zijn als vlijmscherpe messen Ze verwonden Ze snijden En steeds als je denkt geheeld te zijn Zullen ze je opnieuw openrijten
Toeval
We bouwen ons leven op zoek naar zekerheid zo min mogelijk weerstand, snakkend naar gelijkheid, ja, zelfs eentonigheid. We willen allemaal gezien worden en ertoe doen. De een wil veel geld, een groot huis, of op reis Een ander is op zoek naar een hartstochtelijke zoen
Van een geliefde
Onze statische identiteit denken we, geeft veiligheid Onze levensloop is, hopen we vol betekenis
Maar in werkelijkheid verwarren we onvoorziene omstandigheden, toevalligheden Die een ieder van ons ontmoet dit leven met beslissingen
Jouw en mijn verhaal bestaat eigenlijk uit talloze vergissingen
Jouw geschiedenis is niet dat wat plaatsgevonden heeft, maar slechts dat wat de schipbreuken van oordeel en toeval heeft overleefd
Dus wees niet bang de volgende keer wanneer je iets onvoorziens overkomt Want het universum wil je iets tonen Misschien zelfs wel belonen
Als je kiest voor de liefde en schoonheid Voor een leven zonder spijt
(Met dank aan Maria Popova voor de inspiratie)
Stap
Verandering begint bij één Eén stap met één been Naar een kant die je nooit durfde voorheen
Verandering begint met één gedachte Door één keer iets anders van jezelf te verwachten
Net als bij mij en bij alle anderen zal enkel nieuwe kennis en inspiratie je gedachten veranderen
Geluk Begint bij één Eén stap met één been
Die stap bepaald vanaf nu hoe je verder leeft Wat je krijgt als je ook geeft
Verandering begint bij één Start meteen
Broos
Heb je een verlangen dat brandt Wil je iets groots bereiken, Durf je verder dan het zicht te reiken?
Weet dan dat je genegeerd en gesaboteerd zult worden In geveinsde onverschilligheid zul je geen like meer krijgen Want de spiegel is niet het voorwerp waar de meesten graag in kijken
Te pijnlijk Te vroeg zich laten bezwijken Te makkelijk hun doel en betekenis niet belangrijk meer doen lijken
Opgegeven steun zoekend in omgeving bij soortgelijken want voor hen voelt jouw kracht als een messteek Spieren doorgesneden Het hoofd allang niet meer opgeheven
Je bent wat je denkt Je bent de vijf mensen om je heen Je bent wat je leest Je bent wat je het diepst wegstopt en het liefst vergeet
Bang Boos Teleurgesteld
Jouw reactie op de wereld is veranderd van open blik en open armen Naar gesloten en besloten in een groep geslopen net zo boos en hun laatste laagje fatsoen is net zo broos
Anderen geloven in jou wanneer jij gelooft in jezelf Wordt gezegd Maar enkel wanneer jij ook anderen helpt
Maar het wantrouwen is groot “Jij bent geen supermens” werd me gezegd en “Waarom kun je niet gewoon zijn?
De woorden doen me pijn Ze ontkennen wie ik ben Want als er iets van waarheid zit in mijn werk moet deze vanuit de waarheid komen Daden komen altijd vanuit je gedachten en persoonlijke dromen
Ik handel er slechts naar dus waarom wordt me dat gevoel ontnomen? Omdat mijn handelen gelijk staat aan een spiegel voor anderen, te bang om te veranderen?
Dus ontkennen of zogenaamd niet zien, geen gezicht verliezen is de weg die de meesten kiezen
Maar ik heb een verlangen dat brandt En ik blijf gewoon staan Met uitgestoken hand
Vallen
Ik kan best veel hebben Maar nu even niet Dan is het er net een teveel een tegenslag onverwacht
Door iemand waarop je rekende Waarvoor je tekende een minuut geleden nog
“Weer een die niet voor mij gaat” Zegt dat stemmetje in mijn hoofd “Een die jou net zo makkelijk weer vallen laat, de lucht uit je lijf slaat”
Ik ben blijkbaar niet meer dan een appje waard Genegeerd en gesaboteerd door velen in mijn leven Maar dat eigenbelang van jouw kwam toch hard aan
Ik kan best veel hebben Maar nu even niet
Faalangst
Als de uitdaging daar is komt ook de angst Die me vangt als een web dat verstopt op de loer hangt Wachtend op dat ene ogenblik van heerlijke vrijheid en onbevangenheid
Wanneer ik mijn normale op de hoede zijn vergeet en geloof in mezelf en de mensen om me heen. Dat geweldige ogenblik vol vertrouwen en verlangen Het gevoel van gevonden bestemming met het hoogste doel
Dat geweldige moment van euforie wanneer iedereen met me mee lijkt te gaan Het mij voor de wind gaat
Om dan plots toe te slaan en middels één zin of één woord van deze of gene me weer twijfelen laat Me weer die gewone ik laat zijn in plaats van de persoon die ik zo graag zou willen Eentje zonder de bijbehorende dagelijkse twijfel en pijn En hand voor me uitgestoken zonder te trillen
En voor ik het weet hang ik daar en schreeuw zonder geluid te maken op mijn aller hardst Maar loopt iedereen om me heen Alsof ik onzichtbaar ben Ze dansen, ze lachen en allemaal zijn ze onuitstaanbaar aanwezig
Waarom? Omdat ze niet willen zien want als ze zouden zien zouden ze lachen Zonder ooit te stoppen
Dat is de angst die mij tegenhoudt De angst om me werkelijk te tonen De angst dat de wereld mij nooit zal belonen om wie ik ben Maar enkel om wie ik speel
Dat is de angst die na de uitdaging komt En mij keer op keer met verwoestende kracht in mijn buik stompt Angst die gromt als een monster uit een griezel film Altijd aanwezig, onzichtbaar Grommend en dreigend op de achtergrond
Kopen
Sommige mensen denken het leven te kunnen kopen Hun leven ingericht op gemak en op weelde, ze sparen, ze verzamelen Maar een tuin met een hek hoog en veilig afgesloten is voor een vogel nog steeds gewoon de aarde
Jouw bezit heeft geen enkele waarde alles is vergankelijk, behalve dromen omgezet in onvergetelijke daden
Ding
Het woord ding komt van denken Dat maakt een gedachte een ding.
Het heden is het enige ding zonder einde dus kun je bedenken; de weg die je gaat is de weg die je ging.
Je beweegt op een bol die draait als een ring om je vinger
Ik
Waarom denk ik dat alles over mij gaat? Waarom spreken teksten mij persoonlijk aan? Waarom begrijpt niemand wat ik echt bedoel? Waar ik ben Wat ik zoek Wat is mijn doel?
Ik ben het centrum hoe kan het anders? Wie anders moet mijn centrum zijn? Als enkel ik mezelf veranderen kan waarom gaat het niet dan?
Waarom loop ik vast in twijfel in angst in het dagelijkse gevecht om geld om mee te mogen doen
is iedereen zo bezig met betekenis of alleen ik? Maar nu ik hier ben kan ik niet meer terug Die brug ben ik over gegaan
Nu volhouden dat dit geen depressie is, maar groei Ja, groei Doei kus Spreek je later